صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

Πλείων δε τοις δρωσεν εφάλαξ' ιδρώ, τοϊσι δρωσι, δια φίλων ορρωδίαν. -- Ver. 1397.

Γαίαν δ' δδαξ ελόντες, αλλήλων πέλας Πίπίεσιν άμφω, κε διώρισαν κράτG. Ver. 1433.

Quis denique, horroris expers et misericordiæ, animo contempletur Jocastam inter filios mortuam jacentem, et utrumque complectentem?

---- εν δε τoίσι φιλτάτοις
Θανάσα κείται, πριβαλές αμφοίν χερας V. 1467.

Præterea æquum erit, Academici, pauca alia loca insigniora designare in quibus nullo modo in sublimi genere scribendi videtur nofter peregrinus, etiamsi Æschylum minus fibi auctorem habuerit.Huc itaque referendum illud chori in Bacchis Bacchum invocantis,

[ocr errors]

Ιώ, τώ δεσποτα, δεσποτα,
Μόλε νύν ημέτερον εις θιάσον,
Βρόμιε, Βρόμιε.
Πέ'δων χθονός ενοσι πότνια.
*Α, α' τάχα τα Πενθέως μελαθρα
Διατινάξεται πεσήμασιν.

Ver. 582.

Atque illud Cyclopis de feipfo,

Έπεκπιών γάλακ©. αμφορέα, σέσλον
Κράω, Διός βρονταϊσιν εις έριν κτυπων.

Cyc. Ver. 326.

Et

Et illud nuncii in Andromache cædem Neoptolemi narrantis, ,

Κραυγή δ' εν ευφήμοισι δύσφημGδόμοις
Πέτραισιν αντέκλαγξεν· εδία δ' όπως
"Έση, φαεινούς δεσπότης φίλβων όπλοις,
Πρίν δή τις αδύτων εκ μέσων εφθεγξατο
Δεινόν τε, και φρικώδες ώρσε δε σρατόν
Τρεψας πρός αλκήν ένθ' 'Αχιλλέως πιτνει
Παις

Ver. 1144.

Sed nimius effem fi hujusmodi exemplis immorarer.

Itaque proficisci libet ad pavias illas, vel furores in quibus exprimendis Euripides fæliciflimus, uti supra dictum est, Longino videtur.— Phadram igitur videamus et amore Hippoliti depereuntem, et ob eam rem de fanitate ac mente deturbatam ; quam accommodata ea sunt ad naturam, atque ad exprimendam fummam dominæ ægritudinem quæ nutrix illi dicit ?

Δευρο γαρ ελθείν, πάν έπος ήν σοι,
Τάχα δ' εις θαλάμες σσεύσεις το σάλιν:
Ταχύ γαρ' σφάλλη, καδενί χαίρεις.

Ver. I82.

Ipsa autem Phadra, quam adhuc pudebat amoris incesti, animum fuum quodammodo aperit per sermonem delirum, et nullo modo mulieri conve

nientem ; ;

nientem. Cum enim totus fere fuerat Hippolytus in venationibus, illa quoque vitam avet fub dio agere, roscidos fontes haurire, sub alnis requiescere, canes clamore excitare, et in feras jaculum Thef Jalicum emittere. .

Πεμπετε μ' εις όρG». είμι προς ύλαν,
Και παρα πεύκας, ένα θηροφόνοι
Στείβωσι κύνες,
Βαλίαις ελάφοις εύχριπτόμεθαι.
Πρός θεων, έραμαι κυσί θωύξαι,
Και σαρα χαίτην ξανθαν ρίψαι
Θεσσαλόν όρπακα.

Ver. 215, &c Præterea in Bacchis inducit Pentheum poeta furore percitum, qui orgia Bacchi exploraturus, quæ ludibrio et defpectui habuiffet, nescit sibi exitium imminere :

[ocr errors]

Και μην οράν μοι δύο μεν' ηλίας δοκώ,
Δισσας δε Θήβας
Και ταυρGημίν πρόθεν ηγειθαι δοκείς

Ver.g16.

Iftum Penthei furorem, atque hunc locum Virgilius respexit, ut furor Didonis ab Ænea derelictæ, animis lectorum fortius imprimeretur ;

Eumenidum veluti demens videt agmina Pentheus, Et folem geminum, et duplices fe oftendere Thebas.

Admirabilis

Admirabilis autem est tota descriptio Herculis mente capti, et in suos impetum facientis: qua nihil quidem fingi poteft efficacius ad affectus illos, quos potiffimum permovere tragediæ est, misericordiam scilicet et terrorem ciendos. Quod fi Euripidi, prout animadverti aliquando, illud nonnulli vitio dederunt, quod fæpius deos in scenam inducat, (qua culpa vereor ut eum liberare poffim) id certe fæliciflime in hac fabula fecit, in

qua

colloquium inter Irim et Lyisam, sive Furiam, horribilem et idoneam futuri mali expectationem concitat. Graphice quidem Herculem defcribit ipfa Furia pro foribus furentem, caput concutientem, oculos distortos et torvos volventem, præ rabie anhelum, atque instar tauri mugientem;

"Ην δε και δή τινάσσει κράτα βαλβίδων απο Και διαφρόφες ελίσσει σιγα γοργώπης κόρας. 'Αμπνοας δ' 8 σωφρονίζει, ταυρG. ώς 'ες εμβολήν Δεινος" μυκάται δε, κήρας ανακαλων τας Ταρτάρε.

Ver. 867

Hæc tamen omnia pro indiciis tantum morbi eum quasi tentantis habenda funt; ita nimirum ista Lysa, Τάχα σ' εγώ μάλλον χορεύσω, και καταυλήσω Obw.

Ver. 871. Illas vero minas, quæ paulo poft ab Hercule

perpetrantur, abunde comprobant; qui uxorem, et

tres

tres filios interimit, ratus se Eurystbeum, et liberos ejus telis conficere.

Interea patheticas quasdam imagines, quibus maxime Euripides vincebat cæteros poetas, et e quibus eum potiffimum dignosci ftatuimus, visum eft hic in medium afferre, quæ certe abunde per omnia poetæ hujusce opera sparguntur.

Quam tristia illa Hecuba Ulysen obtestantis ne filia immolaretur ?

- ήψω της εμής, ως φής, χερές, Και τηςδε γεραιάς προσσιτνων παρηΐδου 'Αντάπτομαι σε τωνδε των αυτων 'εγώ, Χάριν τ' απαιτω την τό9', ικετεύω τέ σε, Μή με το τέκνον εκ χερών αποσπάσης, Μή δε κτανητε. των τεθνηκότων άλις. Ταύτη γέγηθα, κάπιλήθομαι κακων “Η' άντι πολλων 'ες μοι παραψυχή, Πόλις, τιθηνή, βάκτρον, ηγεμών δδου.

[ocr errors]

Ver. 273.

Atque ea ejusdem ipfam Polixenam ad eandem deprecationem excitantis?

“Ω θύγατερ, 8 μοί μεν λογοι προς αιθέρα
Φρουδοι, μάτην ριφέντες αμφί σου φόνο.
Συ δ' έιτε μείζω δύναμιν ή μήτηρ έχεις,
Σπούδαζε, πάσας ώς' αηδόνΘ- τόμα

[ocr errors]
« السابقةمتابعة »