صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

Φθογγας είσα, μή τερηθήναι βία.
Πρόσπιπτε δ' οικτρώς τάδ' 'Οδυσσέως γόνυ,
Και πείθ' (έχεις δε πρόφασιν εςι γαρ τέκνα
Και τωδε) την σην ώς' 'εποικτείραι τύχην.

Ver. 334.

Et illa ambarum fe mutuo extremum tandem alloquentium ? ?

'Αλλ' ώ φίλη μοι μήτερ, ηδίσαν χέρα Δος, και παρειαν προσβαλείν παρηΐδι. “Ως αποτ' αύθις, αλλά νυν πανύςατα, 'Ακτίνα, κύκλονθ' ηλία προσόψομαι. Τελει δεχε δη των έμων προσφθεγμάτων, *Ω μητερ, ώ τεκάσ', άπειμι δή κάτω. •-Τί σοι προς Εκτορ, και γέροντείπω πόσιν ;». Εκ. "Αγγελλε, πασών αθλιωτάτην 'εμε'. Πο. “Ω σερνα, μας οι 9', οι μ' 'εθρέψαθ' ηδέως. Εκ. “Ω της αώρου θύγατερ αθλίας τύχης. Πο. Χάιρ' ώ τεκέσα, χαιρε Κασσάνδρα τ' εμοί. Εκ. Χαίρεσιν άλλοι, ματρί δ' εκ έσιν χαρα.

Ver. 409, &c. Quam dulcia poftea ea Talthybii de Polixena ad tuinulum Achillis jam immolanda, Κασει τόδ' εισήκουσε δεσποτων επG, Λαβύσα πεπλες έξ άκρας 'επωμίδα. "Έρρηξε λαγόν» εις μέσον παρ' ομφαλόν, Μασούς τ' έδειξε, τερνα θ' ως αγάλμα. Κάλλιςα.

Ver. 557:

Quid ? quod ipfe facrificus a partibus suis dicitur fere abhorruiffe, ,

Ο δ' 8 9ελων τε ται θέλων, οίκίω κόρης,
Τέμνει σιδήρω πνεύματG» διαρροές.

Audiamus nunc Oedipum in Phænifis de fato suo misere conquerentem:

τι δράσω δήθ' ο δυσδαίμων 'εγώ;
Τις ηγεμών μοι ποδός δμαρτήσει τυφλου;
“Η' και θανάσα και ζωσα γαρ σαφ' οίδ' ότι.
'Αλλ' έυτεκνω. ξυνωρίς; αλλ' εκ έςί μοι.
'Αλλ' έτι νεάζων αυτός έυροιμ' άν βίον και
Πόθεν και τι μ' άρδην ώδ' αποκτείνεις, Κρεον και
'Αποκτενείς γαρ,

ει με γής έξω βαλεις.
Ου μηνελι ξας ' αμφί σον χείρας γόνυ,
Κακός φανύμαι. το γαρ 'εμόν ποτ' ευγενες
Ουκ άν προδοίην, έδε περί πράσσων κακώς.

Ver. 16og.

Et infra cum filia Antigone de uxoris filiorumque cæde colloquentem, ac eorum cadavera tangere cupientem :

Οι. Προσάγαγε νύν με, ματρός ως ψαύσω σε'θεν.
Αν. Ιδο, γεραιάς φιλτάτης ψαυσον χερί.
Οι. "Ω μάτερ, ώ ξυνάρρ' αθλιωτάτη.
Αν. Oικτρα πρόκειται, πάντ’ έχεσ' όμα κακα.
Οι. Ετεοκλέος δέ πιωμα, Πολυνείκες τε που και
Αν. Τώ’ εκτάδην σοι κείνον αλλήλοις σέλας.

Πρόες

Οι. Πρόθες τυφλή» χερ' επί πρόσωπα δυςυχή.
Αν. Ιδε θανoντων σων τέκνων' άπλε χέρι.
Οι.
Οι. “Ω φιλα πεσήματάθλί αθλία σατρος.

Ver. 1687.

Admirabilis etiam est illa ultionis aviditatis cum pietate erga liberos, in Medea luctatio.

Io49. Med.

Φεϊ, φευ' τί προσδερκεθε' μ' όμμασιν τέκνα και
Τι προσγελάτε τόν πανύνατον γελων και
Αϊ, αϊ ·τιδράσω και καρδία γαρ όρχεται.
Γυναίκες, όμμα φαιδρον ως είδον τέκνων,
Ουκ αν δυναίμην. χαιρετω βαλεύματα
Τα πρόθεν ' άξω παιδας έκ γαίας εμές.
Και τοι τι πάχω; βέλομαι γέλωτόφλειν,
Εχθρές μεθείσα τες έμες αζημίες;
Τολμητέον τάδ'.
*Α, ά. Μή δήτα, θυμό, μή συ γ' εργάση ταδε:
"Έασον αυτές, ώ τάλαν, φείσαι τέκνων :
Εκει μεθ' ημων ζωντες, ευφρανέσί σε.
Μα τις παρ' άδην νεοτέρους αλάςορας,
Ούτοι τότ' έσαι τεθ', όπως έχθροίς εγώ
Παιδας παρήσω της εμάς καθυβρίσαι.
Πάντως σφ' ανάγκη κατθανειν έπει δε χρή,
Ημείς κτεινόμεν, όπερ εξεφυσαμεν.
Παϊδας προσειπείν βελομαι: δοτ', ώ τέκνα,
Δότ', ασπασαθε, μητρί δεξιάν χέρα.
“Ω φιλτάτη χείρ, φίλτατον δέ μοι τομα,

Και

Και σχήμα, και πρόσωπον ευγενές τέκνων,
Ευδαιμονοϊτον· αλλ' εκεί: τα δ' ενθασε,
Πατήρ αφείλετ'. ώ γλυκεια προσβολή,
*Ω μαλθακός χρως, ανεύμα 9' ήδιςον τέκνων.
Χωρειτε, χωρειτ'. 8κέτ' ειμί προσβλέπεις
Οίατ' ες υμάς, αλλά νικώμαι κακόις.
Και μανθάνω μέν, οία τολμήσω κακά.
Θυμος δε κρέισσων των εμών βολευμάτων.

Ver. Io69. Attendite vero animos, Academici, ad tristem illum et horribilem nuncium qui de Glaucæ et Creontis nece affertur:

“Η ' ως 'εσβιδε κόσμον, εκ ήνέσχετο, 'Αλλ' ήνεσανδρί πάντα και πριν 'εκ δόμων Μακράν απειναι πατέρα και παίδας σέθεν, Λαβύσα πεπλες ποικίλες εμπε' σχετο, Χρυσάν τε θεισα τεφανον αμφι' βος ρύχοις, Λαμπρώ κατόπτρω σχηματίζεται κόμην, "Αψυχον εικώ προσγελώσα σώματΘ. Κάπειτ' αναςάσ' εκ θρόνων, διέρχεται

Στέγας, αςρον βαίνεσα παλλεύκω ποδι', 1 Δώροις υπερχαίρουσα, πολλα πολλάκις

Τενοντ' ες ορθόν όμμασι σκοπεμενη.
Τάνθένδε μεν τοι δεινόν ήν θεαμιδειν :
Χροιαν γαρ αλλάξασα, λεχρία πάλιν
Χωρέι τρεμοσα κώλα, και μόλις φθάνει
Θρόνοισιν έμπεσίσα, μη χαμαι πεσειν.
Και' τις γεραια προσπάλων, δόξασα σου
"Η Πανός οργας, ή τιν θεων μολέιν,
VOL. III.

K

'Ανωλόλυξε,

[ocr errors]

'Ανωλόλυξε, πρίν γ' δρα κατα τόμα
Χωράντα λευκών αφρόν, ομμάτων τάπο
Κόρας τρέφεσαν, αιμά τ' εκ ενός χροί
Είτ' αντίμολπον ήκεν ολολυγής μεγαν
Κωκυτόν ευθυς δ' ή μεν εις πατρος δόμος
"Ωρμησεν, ή δε προς τον αρτίως πόσιν,
Φράσισα νύμφης συμφοράν· άπασα δε
Στέγη πυκνόισιν εκτύπει δρομήμασιν.
"Ηδη δ' ανέλκων κώλον έκπλεθρον δρόμου
Ταχύς βαδισης τερμόνων ανθήπτετο.
Η δ' εξ αναύδου και μύσαντG. όμματG.
Δεινόν σενάξασ' η τάλαιν' ηγείρετο
Διπλών γαρ αυτή πημ'επεςρατεύετο.
Χρυσές μεν αμφί κρατο κειμενο πλόκου,
Θαυμαςόν ίει νάμα παμφάγου πυρός.
Πέπλοι δε λεπτοί, σων τέκνων δωρήματα,
Λευκήν έξαπτον σάρκα της δυσδαίμονώ..
φεύγει δ' αναςάσ' εκ θρόνων πυρουμένη,
Σείωσα χαίτην κράτα τ' άλλοτ' άλλοσε,
Ρίψαι θε'λεσα τέφανον . αλλ' αρηρότως
Σύνδεσμα χρυσός είχε πύρ δ', 'επεί κόμην
"Εσεισε, μάλλον δις τόσονδ' ελάμπετο.
Πιτνει δ' επ' όδας συμφορά νικωμένη,
Πλήν τω τεκόντι καρτα δυσμαλής δει.
Ούτ' όμμάτων γαρ δηλ. ην καταςασις,
Ούτ' ευφυές πρόσωπον αίμα δ' εξ άκρου
"Έφαζε κρατος, συμπεφυρμένον πυρί.
Σάρκες δ' απ' όσεων, ώςε πεύκινον δάκρυ,
Γναθμών αδήλοις φαρμάκοις απερρεαν :

[ocr errors]

Δεινόν

« السابقةمتابعة »