صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني
[ocr errors][graphic]

se sacro. Quin tu, cæli post jura recepta, axter ades, placidúsque fave quicunque vocaris,

u tu noster eris Damon, sive æquior audis
odatus, quo te divino nomine cuncti
licolæ nôrint, silvisque vocabere Damon.
lod tibi purpureus pudor, et sine labe juventus
rata fuit, quod nulla tori libata voluptas,

etiam tibi virginei servantur honores; ose caput nitidum cinctus rutilante coronâ,

retáque frondentis gestans umbracula palmæ, Eternùm perages immortales hymenæos ; tantus ubi, choreisque furit lyra mista beatis, esta Sionæo bacchantur et Orgia thyrso.

Jan. 23, 1646.

AD JOANNEM ROUSIUM,

OXONIENSIS ACADEMIÆ BIBLIOTHECARIUM.1

bro Poematum amisso, quem ille sibi denud mitti postulabat, ut cum aliis
tris in Bibilothecâ publicâ reponeret, Ode.
tribus constat Strophis, totidemque Antistrophis, unâ demum Epodo
isis; quas, tametsi omnes nec versuum numero, nec certis ubique colis
tè respondeant, ità tamen secuimus, commodè legendi potius, quàm ad
juos concinendi modos rationem spectantes. Alioquin hoc genus rectiùs
issè dici monostrophicum debuerat. Metra partim sunt karà oxéow,
m átolen vuéva. Phaleucia quæ sunt, Spondæum tertio loco bis admit-
quod idem in secundo loco Catullus ad libitum fecit.

STROPHE I.
GEMELLE cultu simplici gaudens liber,
Fronde licèt geminâ,

Rouse, or Russe, Master of Arts, Fellow of Oriel College, Oxford, 1 chief librarian of the Bodleian, May 9, 1620. He died in April was buried in the chapel of his college.

Merces, et mihi grande decus (sim ignotus in ærum
Tum licèt, externo penitùsque inglorius orbi),
Si me flava comas legat Usa, et potor Alauni,
Vorticibúsque frequens Abra, et nemus omne Treantæ,
Et Thamesis meus ante omnes, et fusca metallis
Tamara, et extremis me discant Orcades undis.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Hæc tibi servabam lentâ sub cortice lauri,
Hæc, et plura simul ; tum quæ mihi pocula Mansus,
Mansus, Chalcidicæ non ultima gloria ripe,
Bina dedit, mirum artis opus, mirandus et ipse,
Et circum gemino cælaverat argumento:
In medio rubri maris unda, et odoriferum ver,
Littora longa Arabum, et sudantes balsama silvæ,
Has inter Phænix, divina avis, unica terris,
Cæruleùm fulgens diversicoloribus alis,
Auroram vitreis surgentem respicit undis ;
Parte aliâ polus omnipateps, et magnus Olympus :
Quis putet? hîc quoque Amor, pictæque in nube pharetræ,
Arma corusca faces, et spicula tincta pyropo ;
Nec tenues animas, pectúsque ignobile vulgi,
Hinc ferit; at, circum flammantia lumina torquens,
Semper in erectum spargit sua tela per orbes
Impiger, et pronos nunquam collimat ad ictus :
Hinc mentes ardere sacræ, formæque deorum.

Tu quoque in his, nec me fallit spes lubrica, Damon,
Tu

quoque in his certè es, nam quò tua dulcis abiret
Sanctáque simplicitas, nam quò tua candida virtus?
Nec te Lethæo fas quæsivisse sub orco,
Nec tibi conveniunt lacrymæ, nec flebimus ultra :
Ite procul, lacryniæ ; purum colit æthera Damon,
Æthera purus habet, pluvium pede reppulit arcum ;
Heroúmque animas inter, divósque perennes,
Æthereos haurit latices, et gaudia potat

[ocr errors]

Ore sacro. Quin tu, cæli post jura recepta,
Dexter ades, placidúsque fave quicunque vocaris,
Seu tu noster eris Damon, sive æquior audis
Diodatus, quo te divino nomine cuncti
Cælicolæ nôrint, silvisque vocabere Damon.
Quòd tibi purpureus pudor, et sine labe juventus
Grata fuit, quod nulla tori libata voluptas,
En etiam tibi virginei servantur honores;
Ipse caput nitidum cinctus rutilante coronâ,
Lætáque frondentis gestans umbracula palmæ,
Atermum

perages

immortales hymenæos ; Cantus ubi, choreisque furit lyra mista beatis, Festa Sionæo bacchantur et Orgia thyrso.

Jan. 23, 1646.

AD JOANNEM ROUSIUM,

OXONIENSIS ACADEMIÆ BIBLIOTHECARIUM. 1

De libro Poematum amisso, quem ille sibi denuò mitti postulabat, ut cum aliis

nostris in Bibilothecâ publicâ reponeret, Ode. Osle tribus constat Strophis, totidemque Antistrophis, unâ demum Epodo

clausis ; quas, tametsi omnes nec versuum numero, nec certis ubique colis exactè respondeant, ità tamen secuimus, commodè legendi potius, quàm ad antiquos concinendi modos rationem spectantes. Alioquin hoc genus rectiùs fortassè dici monostrophicum debuerat. Metra partim sunt katà oxéow, partim árole vuéva. Phaleucia quæ sunt, Spondæum tertio loco bis admittunt, quod idem in secundo loco Catullus ad libitum fecit.

STROPHE I.

GEMELLE cultu simplici gaudens liber,
Fronde licèt gemina,

1 John Rouse, or Russe, Master of Arts, Fellow of Oriel College, Oxford, was elected chief librarian of the Bodleian, May 9, 1620. He died in April 1652, and was buried in the chapel of his college.

Munditiéque nitens non operosâ !
Quem manus attulit
Juvenilis olim,
Sedula tamen haud nimii poetæ ;
Dum vagus Ausonias nunc per umbras,
Nunc Britannica per vireta lusit,
Insons populi

, barbitóque devius
Indulsit patrio, mox itidem pectine Daunio
Longinquum intonuit melos
Vicinis, et humum vix tetigit pede :

ANTISTROPHE.
Quis te, parve liber, quis te fratribus
Subduxit reliquis dolo?
Cùm tu missus ab urbe,
Docto jugitèr obsecrante amico,
Illustre tendebas iter
Thamesis ad incunabula
Cærulei patris,
Fontes ubi limpidi
Aonidum, thyasúsque sacer,
Orbi notus per

immensos Temporum lapsus redeunte cælo, Celebérque futurus in ævum ?

STROPHE II.

Modò quis deus, aut editus deo,
Pristinam gentis miseratus indolem,
(Si satis noxas luimus priores,
Mollique luxu degener otium),
Tollat nefandos civium tumultus,
Almáque revocet studia sanctus,
Et relegatas sine sede Musas
Jam penè totis finibus Angligenûm ;

« السابقةمتابعة »