صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

κίνησις ουσα της ψυχής ορεκτική του αμείψασθαι τον ενεργετήσαντα. ανάγκη δε άμα το ορέγεσθαι της τοιαύτης ηδονήν τινα είναι η δε οργή λύπης είδος, ήπερ έστι λύπη δι' υπόληψιν του ήδικήσθαι νομίζειν. εύροι δ' άν τις και τα άλλα πάθη εις ταύτα αναγόμενα, οίον νέμεσιν μεν και φθόνον και έλεον εις λύπην. έτι δε προς τούτοις ζήλον, τον κατά ζηλοτυπίαν τιθεμένον· ζηλοτυπία γάρ τις και κατά το ζηλούν και μιμείσθαι.

Δείκνυσι δε αυτό επί παραδείγματος. ου γαρ ει τα δέκα μναι πολύ κ. τ. λ.

P. a. fol. 46 b.
Ρ. b. fol. 39 a.
VR. a. fol. 91 a.
V. b. fol. 191 b.

FI. a. fol. 49 b. Τοσούτον δε νύν επισκεπτέον-πώς περί οργήν μεσοτήτες' και υπερβολήν και έλλειψιν. ανωνύμως είναι πρότερον λέγει· καίτοι και η πραότης και ο πράος και υπό Πλάτωνος και υπό των άλλων των τότε φιλοσόφων ωνομάζετο. και η οργιλότης δε και ο οργίλος κατά την υπερβολήν τεταγμένος, παλαιον όνομα. ίσως δε και η αοργησία παρ' 3 αυτού ωνόμασται. καίτοι αόργητοι τινες αεί ελέγοντο υπό των Ελλήνων. ει μή άρα η μεν πραότης έκεϊτοεπί του ησύχου ή αοργήτου, επί δε του μέσως έχοντος προς οργας και ότε μεν δεί οργιζομένου και ως δει και κατά τους άλλους διορισμούς, πάλιν 4 δε μη οργιζομένου ότε μη προσήκει, αυτός έθετο δε του πράου όνομα και πραότητα ωνόμασε την τοιαύτην αρετήν. πάλιν δε οργίλος μεν ωνομάζετο κατά την φυσικών επιδειότητα και δύναμιν. αυτός δε ήνεγκε τούνομα επί τον έχοντα την έξιν, την δε έλλειψιν αοργησίαν ώνόμασε, και γαρ ουδ' άν εύροιμεν επί των άλλων κακιών παρωνομασμένας αυτας και από των παθών. δια το τας δυνάμεις παρωνομάσθαι οίον επί της ανδρείας. ο μεν ελλείπων δείλος καλείται και δε υπερβάλλων θράσος. ούτος δε δοκεϊ μεν από του θράσους ωνομάσθαι. ου μην έχει ούτως" μεταβέβληκε γαρ τούνομα και θράσος ωνομάζεται.

Textus P. b. fol. 39 b.
VR. a. fol. 93 a.

V. b. fol. 199 2. Καλεί δε την μεν αρετήν αλήθειαν, μεσοτήτος7 ούσαν και τον καθ' αυτήν αληθή 8 τινα, τα υπάρχοντα αυτώ εν τη προς τους πέλας ομιλία και λόγω και έργω ενδεικνύμενoν οποία τυγχάνει όντα, ούτε επί το

1 V. b.--σήτα. 2 καίτας V. b. VR. a. 3 P. a. υπ' VR. a. υπό. 4 VR. a. et FI. a. π.

5 Addunt P. b. VR, a. et V. b. aurais. • Felician, béppous. Ita quoque in textu contra Codd. auctoritatem est, omnino legendum. μισοτήτα V. b.

Ρ, b. et VR. a. αληθ.

8

πλέον εξαίροντα, ούτε επί το έλαττον. δια το φιλεϊν και περί πολλού ποιείσθαι την αλήθειαν. τών δε και κακιών την μεν υπερβολήν, 3 προσποίησιν επί το μείζον και λόγω και έργω ούσαν.+ ονομάζει δε αυτός και αλαζονείαν και τον έχοντα αλαζόνα. πρότερον ονομαζομένων αλαζόνων των προσποιουμένων μαντείαν ή σοφίαν, ώσπερ οι σοφισται προσεποιούντο, και όλως των γοήτων τούτο εχόντων το όνομα. ούτος δε πάντας τους επί το μείζον και αυτών λέγοντας 7 άπαντας αλαζόνας ώνομασε και την κακίαν αλαζονείαν. τους δ' επί το έλαττον τα αυτών κατάγοντας το λόγο και προσποιουμένους ελάττω έχειν των υπαρχόντων αυτούς μοχθηρούς μεν και αυτούς. Πάσα γαρ επί 8 το ψεύδος σπουδή,9 μοχθηρία, είρωνας ωνόμασε και την κακίαν ειρωνείαν. δοκεϊ δέ τισι μη είναι κακία ή ειρωνεία, τον γαρ Σωκράτης είρωνά φησι γεγονέναι. μήποτε δε ουκ το ήν είρων ο Σωκράτης, τεκμήριον δε το" μηδενα των εταίρων αυτού ούτως αυτόν ονομάζειν, αλλά τους πολλούς διαμαρτάνοντας αυτού, οίον θρασύμαχον ή Μένωνα. άλλ' έλεγεν, ως έoικεν αυτόν μηδέν είναι (1. ειδέναι) παραβάλλων την ανθρωπίνην σοφίαν προς την του Θεού. ταύτα γάρ και εν τή Πλάτωνος Απολογία είρηται. ίσως δε και το φορτικόν φυλαττόμενος και επαχθες ου δια την προς το ψεύδος φιλίαν, επ' έλαττον έλεγε περί εαυτού, όπερ ουκ έστιν ειρωνεία και δύο τρόποι ειρωνείας, ο μεν επίψογος, προσπεπονθότος τινός και ώκειωμένου τα ψεύδει και δε χαριεντισμή όμοιος, φυλαττομένου τινός το επαχθές επί τοις λόγοις.

VR. a. fol. 99.

V. b. 194 a.

Εις το τρίτον των 'Ηθικών 'Αριστοτέλους. Της αρετής δε περί πάθη, έως τίθεμαι ακούσια. η πρόθεσις περί άκουσίου και εκουσίου ειπείν κ. τ. λ.

V. b. 195 b. οίον ει τύραννος προστάττει αισχρόν τι πράξαι, απειλήσας γονέων και τέκνων θάνατον, και πράξαντος μεν σώζοιτο, μη πράξαντος δε αποθνήσκoιεν, ο δε τούτο υπομείνοι επί τώ καλή, αμφισβητείται γαρ περί του τοιούτου πότερον έκων ή άκων ποιεί υπομείνει τα αισχρά επί σωτηρία των φιλτάτων, εαυτώ παραμελήσας του καλού. Ο ουκ εποίησεν ο Σωκράτης, αλλά τών τριάκοντα κελευσάντων αγείν επί θάνατόν τινα των πολίτων, λέοντα όνομα, ίνα δή κοινωνήση, αυτούς των πράξεων καταφρόνησας και της εαυτού σωτηρίας και των τέκνων και της γυναικός ουχ υπηρέτησαι το πραχθέν δια το καλόν και το δίκαιον.

1

VR. a. V. b. εξαίρονται. V. b. om. δέ. 3 Omitt. υπερβολήν VR. a. et V. 6. + Om. V. b. 5 Ρ. 8. VR. a. et V. b, αυτήν.

6. V. 6, χακίαν. 1 VR. δ. τα αυτών, V. 6. τα αυτών λέγοντα. : 8 V. b. & γαρ ή περί Ρ. b. περί.

9 V, 6. σπουδή. 10 V. b. habet lacunam. * Addit P. b. μή.

12 αυτούς Fl. a.

Cod. P. a. fol. 53 b.
VA. b. 197 b.
VR. a. 109.

(Ad 1. 111. c. v.) *Αδ' εξής λέγει δύνατον μεν ως ακόλουθα λαμβάνειν τοϊς προειρημένοις, δύνατον δε αυτό καθ' αυτό. φησί γαρ πάντα τον μοχθηρόν άγνοείν & δεί πράττειν, και ών αφεκτέον και δια την τοιαύτην άγνοιαν άδικούς και κακούς γίνεσθαι. λέγει δε εν προαιρέσει άγνοιαν, όταν τις προαίρεσιν έχη μοχθηραν δι' άγνοιαν του συμφέροντος. την δ' αυτήν και καθόλου καλεί άγνοιαν, ότι μη περί έν τί έστιν, μηδε περί μίαν πράξιν ή τοιαύτη άγνοια, αλλά καθόλου. τον ούτως αγνοούντα λέληθε τα συμφέροντα άπαντα. ού δη δια την άγνοιαν ακούσια λέγεται τινα αμαρτήματα. τεκμήριον δε συγγνώμης τυγχάνουσιν οι ακούσια πεποιηκότες και περί 3 των νόμων και περί των δικαζόντων. ή δ' εν τω ήθει άγνοια μισείται και είκότως. αίτιοι γαρ αυτοί αυτοίς οι άνθρωποι της τοιαύτης άγνοίας μη επιμελούμενοι και του διαγινώσκειν τα ως αληθώς συμφέροντά τινά εστιν. και ότι η κακία και η αδικία πάντων χρημάτων βλαβερώτατον τω έχοντι. ταύτα δε ως έφην, δύναται μεν και έπεσθαι τοϊς προειρημένοις. ο γαρ μοχθηρός λέγοιτ' άν άγνοείν μεν και ποιεί. ου μέντοι δι' άγνοιαν πράττειν την εν τοις πράξεσιν. αλλ' είπερ άγνοιαν, την καθόλου και την εν τη προαιρέσει, ήτις έστι ή του συμφέροντος, δύναται δε και καθ' αυτό τι είναι θεώρημα προς τους λέγοντας εκούσια τα αμαρτήματα. έκαστον γαρ αγνοούντά τι αυτό συμφέρον αμαρτάνειν. πρός γάρ τους ούτω αποφαινομένους λέγεται ότι αγνοούσι μεν ως αληθώς οι μοχθηροί το συμφέρον αυτοίς. ου μην δια την τοιαύτην άγνοιαν το ακούσιον λέγεται, αλλά δια την εν τη καθέκαστα7 και περί α η πράξις.

Αύτη γάρ έστι τυγχάνουσα ελέου και συγγνώμης. και δια την τοιαύτην άγνοιαν πραττόμενα. διορίζει δε και τίνα εστιν εν οίς άγνοια. έστι δε αύτη ήτις εστί ή 8 περί τι, ή έν τινι,9 ή τινι το πράττει ή ένεκά τινος και πώς, σημαίνει δε τό τίς, τις" ο πράττων, όπερ ουκ αν αγνοήσειε, μη μαινόμενος· (ουδείς γαρ άν εαυτόν αγνοήσειε 13 μή μαινόμενος.) το δε τί έστι το πραττόμενον όπερ εκπεπτωκε και αυτούς ως ο Αισχύλος τα μυστικά. έλεγε μεν γαρ ουχ ως μυστικά, έλαβε δε είπων μυστικά, και δείξαι τις βουλόμενος τον καταπέλτης τη φίλη και τούτο πράξαι βουλόμενος αφείς επάταξεν αυτόν. άλλο ούν πράττων άλλο έπραξεν, ήγνόει ούν και έπραξε. Το δε περί τί και εν τίνι εφ' εν έoικε φέρειν. διο και ού

1

S

[ocr errors]

Totaúrny addit V. b. 2 P. a. et V. b. .. νοούντα. 3 V.b, παρά. +V. b. παρά.

-λουμ- V. 6. 1 ν. 6. καθ' έκαστον.

8 Deest A P. a.
9 VR. 8, ή τις έστι και περί τε ή τινι, η βίβλ.
τίνη V. b.

'Alterum ris omissum in Paris. 12 V. b. έγνοήσει.

13 Addunt agástwY VR. a. V. b. F.A.

s

τως επεί έν περί τί και εν τίνι οίον ει άγνοίει περί τίνα πράττει. ει γαρ τον υίον οιηθείς πολέμιον είναι αποκτείνοι” περί δν η πράξις 3 ήγνόησε. δύνατον ουν έστι φάναι το εν τίνι τόπω έπραξεν αγνόων, οίον έν ιερώ. ουκ έoικε δε επί τούτο φέρειν. φανερον δ' έσται ολίγον ύστερον- τούτο δε τίνι, όταν αγνοή τις το όργανον. αγνοεί γαρ ώ έπραξεν, πως και είχεν. έβαλε° μεν γάρ τις το δόρυ επί τον πλήσιον, ως έσφαιρωμένον, έλαθε δ' αυτόν λελογχωμένον. και έβαλε μέν τις ως κίσσηριν, ήν δε λίθος. το δε ένεκα τίνος ει άλλου μεν ένεκα πράξειε, άλλο δ' αποβαίη,8 οίον ως το φάρμακον δούς επί σωτηρία αγνοήσας ότι θανάσιμον ήν. και επί σωτηρία μεν έπαισε τον έξεστήκοτα εαυτού, ίνα ανανήψη. 10 έλαβε αποκτείνας ουκ επί τούτω παίσας. το δε πώς εί αυτός ως το ηρέμα παίειν έπαισε δε σφοδρώς, ώσπερ οι γυμναζόμενοι.

Περί πάντα δή ταύτά φησιν της τοιαύτης άγνοίας ούσης έν ταϊς καθέκαστα 12 πράξεσι [πάντα μεν εξής ουδείς αν αγνοήσειε, τουτέστιν ου συμβήσεται ποτε αγνοή 13 αυτόν, και τι πράττει και εν τίνι πράττει και πως και τάλλα. έτι δε εαυτόν ει μή που είη μαινόμενος. εν δε τι αγνοήσαι αυτόν ουδέν καινόν. και]14 και τούτων τι αγνοήσας, άκων δοκεί πεποιηκέναι και μάλιστα, φησίν,15 εν τοις κυριωτάτοις. κυριώτατα δ' είναι δοκεϊ ενώ η πράξις και το ού ένεκα. ότι δε το ού ένεκα κυριώτατόν έστιν εν 16 τη άγνοία, δήλον. κυριώτατον γαρ εν τώ αγνοεϊν 817 μάλιστα φαίη τις είναι δι' άγνοιαν. τούτο δε 18 το ού ένεκα. όταν γαρ φαίνεται τις άλλου μεν ένεκεν πράξας οίον άγαθού και ωφέλιμου του τοιούτου, διό και οι απολογούμενοι 19 επί τούτο μάλιστα ειώθασιν καταφεύγειν την προαίρεσιν 20 αυτών αξιoύντες εξετάζειν. και τίνος ένεκεν έπραξεν, πότερα σώσαι, βουλόμενοι και αποκτείναι σχεδόν γαρ και τάλλα πάντα, τα δι' άγνοιαν εις τούτο ανάγεται (και γαρ και το τι έπραξεν αγνοήσας, εις τούτο ανάγει, 21) οίον έτι εξέπεσεν αυτόν λέγοντα τίνος ένεκεν έλεγεν, πότερον τν εξαγγείλη τα μυστικά και ού. αλλ' άλλο τι λέγων έλαθεν εξαγγείλας.

Ρ. b.
VR. a. 161 a.
V. b. 143 b.
Fl. a. et b. 367 b.

[ocr errors]
[ocr errors]

V. b. kytona.

2 αποκτείνει V. b. 3 P. a. addunt lotix, VR. a. in textu quoque. 4 V. b. et VR. a. αγνοεϊν. S P. a. ως. 6 P. a. έβαλλε.

7 de omiss. in Par. 8 P. a. αποκειμένη V. b. et VR. a. in marg. αποβαίη. 9 θανάσιμον P. a. 10 v.b, άνανίψη VR. a. αναλήψη. in marg. ανανήψη ή βιβλ. ίσως δε η λέξις καλή.

12 V. b. καθέκαστον. φησίν, soli V. b. et F. a. 13 VR. a. in marg. αγυήσαι ή βίβλ.

14 Uncis inclusa om. V.b, quoly soli VR. a. et V. b.

16 εν οm. a VR. a.

17 P. a. 6. 18 Sic VR. a. in marg. P. a. ου τόδε το. 19 Sic VR. , V. b., F. a. Ρ. 4, απολεγιόμ. 1

Οι V.b, ανάγη.

[ocr errors]

15

20 P. a. 1.•••

2

'Ασπασίου φιλοσόφου Υπομνήμα εις το δέλτα των 'Ηθικ. 'Αρ. Incipit: Λέγομεν δε εξής περί ελευθεριότητος έως και ταις δύσεσιν υπερβάλλειν κ. τ. λ.

Ρ. b. 97 a.

FI. b. 370 a. Ad verba textus, Ουκ εν τη δυνάμει δε είναι την αλαζόνα, αλλ' εν τη προαιρέσει» έλεγε δε και εν τούς Τοπικούς και ένα άλλοις λόγοις, ότι ουκ εισίν αι δύναμεις ψεκται, αλλ' αι προαιρέσεις.

Ρ. b. 97 b.
Καλούνται δε οι εύρυθμοι. ευτράπελος, παίζοντες αποχασμένως.

Ibid. 98 a.

De βωμολοχούς loquens: "Ένεκεν δε του γέλωτος κινείν, ουδενός φείδεται ούτε φίλου ούτ' έχθρού, ενίοτε δε ουδέ των θεών καθάπερ οι της παλαίας κωμωδίας, υπό γαρ βωμολοχίας ουδε των θεών απείχοντο..

Ibid. 81 a. Διόπερ και 'Αρ. βαναυσίαν καλεί την παρακειμένην κακίαν τη μεγαλοπρεπεία --- το δε θεωρείν της κυρίως καλουμένης επιστήμης. τας γαρ θεωρητικές κυρίως επιστήμας ονομάζων. ή επιστήμονα λέγει τον τεχνίτην πάντος γαρ τεχνίτου το πρέπον θεωρήσαι έκαστον έργον οίον σκυτοτόμου, το παιδί αρμόζον υπόδημα, και γραφέως ειδέναι οίον δεί τον ήρωα γεγράφθαι. και τον ιδιώτης και τον ηδομένον ή τον λυπούμε

Ibid. 81 b. Η γαρ ακριβολογία μικροπρεπή, από δε της ίσης φησί δαπάνης τον μεγαλοπρεπή μέγα ποιήσεις το έργον. οίον εί δέοι κατασκευάσασθαι τι αυτόν τη πατρίδι ταλαντών έκατον - ουχί ποιήσαι. μικρόν μεν, πολυχρύσον δε και πολυτελών λίθων τινών, ουκ έστι γαρ ποικίλως ποιήσαντα σαρδίοις ή σμαράγδους και άλλοις τισι τοιούτους λίθους βραχύ τι αποδείξαι έργον.

P. C. 123 a.
V R. b. 77.
V. b. 176 a.

FI. a. 369 a. Και γαρ ο επιεικής δια γυμνασίων και πόνων και πειράσεται παρασκευάζειν αυτώ ήδέα και τα βρώματα και τα πότα. εαν δε επιλάβη: μηχανώνται τας παρασκευάς φαύλοι και επίψογοι, οίον ως οι πεπληρωμένοι 6 και όμως ηδονής ένεκα μηχανώμενοι, όπως πάλιν πίωσιν' η φά

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Post Τοπικούς Ρ. b. lacunam habet. Verba και έν άλλοις λογ. solus FΙ. ο.

3 Αddunt και πόνων V. b. et FΙ. 8.

6 και 4 παρασκευάζεται V. b.

επιβλα V. 6. 6 VR. b. sic βελα ωμενοι. V. b. et Fl. a. πεπληρωμένοι. 7 πίνοντες P. c. VOL. XXIX. CI. II. NO. LVIT. Η

S"

« السابقةمتابعة »