صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

ήκε σέλας μετά λαόν 'Αχαιών: οι δε ιδόντες
θάμβησαν, και πάντας υπό χλωρόν δέος είλεν. .

Again. ' ΙΙ. Ρ'. 595.
'Αστράψας δε, μάλα μεγαλέκτυπε" την δ' έτίναξε:

νίκην δε Τρώεσσι δίδου, εφόβησε δ 'Αχαιούς 97.

Ovid. Met. xiii. 262.

Sunt et mihi vulnera, cives,
Ipso pulchra loco

Shakespeare. Coriolanus.

I have wounds to show you, Which shall be yours in private. 38.

Campbell. Lochiel's Warning.
"Tis the sun-set of life gives me mystical lore.

Aristot. Poet. p. 75-6. (ed. Tyrwhitt.)

γήρας, εσπέραν βίου» ή, ώσπερ 'Εμπεδοκλής,

δυσμάς βίου 39.

Col. R. Lovelace. (to Amaranta.)

like the Sun, in's early ray,
Shake your head, and scatter day!
Perhaps borrowed from Dante. Purg. ii. 29.

Da tutte parti saettava 'l giorno

Lo Sol 40.

Horat. Epod. xvi. 42.

arva beata
Petamus arva, divites et insulas.
Reddit ubi Cererem tellus inarata quotannis,

Et imputata floret usque vinea, &c.
Æsch. Frag. e Prom. Soluto. (Ex ed. Butl. Vol. ii. p. 44.)

ίνούτ' άροτρον ούτε γαπόνος τέμνει δίκελλαρουραν, αλλ' αυτοσπόροι

γύαι φέρουσι βίοτον άφθονον βροτοίς:
41. Shakspeare. Hamlet. Act 111. Sc. 3.

a sea of troubles.
Soph. Ed. Tyr. 1596.
εις όσον κλύδωνα δεινής συμφοράς ελήλυθεν και

So Esch. Ρ. V.771.
δυσχειμερόν γε πέλαγος ατηράς δύης:

'Pallid Fear.-Gray.

42.

43.

Pind. Nem. vii. 104.

ακονθ' ώστε χαλκοπάραον, άρσαι θοάν γλώσσαν"

Psalm lxiv. 3. Who whet their tongues like a sword, and shoot out their arrows, even bitter words.

i Tim. ii. 8. I will therefore that men pray every-where, lifting up holy hands.

Glover. Medea. Act 11. Sc. 1.

You shall lift
Your blameless hands, sweet supplicants!
The dove-like voice of your

untainted

age
Shall win their guardian mercy, when the pray’rs
Of man, false man, grown reprobate by time,
With all the pomp of hecatombs, would fail.

So Horat. Od. 11. xxiii, 17.
Immunis aram si tetigit manus,
Non sumtuosa blandior hostia
Mollivit aversos Penates

Farre pio et saliente mica.

Compare also Isaiah i. 15.
44. Shakspeare. Troilus and Cressida. Act 1. Sc. 1.

Call here my varlet, I'll unarm again,
Why should I war without the walls of Troy,
That find so cruel battle here within ?

Anacreon, xiv. 17.
μάτην δ' έχω βοείην
τί γαρ βαλώμεθ' έξω,
μάχης έσω μ' εχούσης και ;

156

MORS NELSONI. Poema dignatum priore Aureo Numismatum quod ex judicio dedit Gul. Turton, M. D. Swansea, Valliæ, sub auspiciis Georg. Augustiss. Val. Princ. 1806. Auctore RALEIGH TREVELYAN.

[merged small][ocr errors]

Segnius insigni venalem? funere laurum
Prosequar inferiis, tanto sed debita fato-
At non præcipiti celebremus funeris horam
Carmine supremam-vetuit’ nam Cambria Musis
Præmia proponens, et novit Cambria Musas
Montanumque melos—novit melioribus annis!
Quippe ortus sacra referens ab origine Virtus
Explicat infanti ingenuas conamine vires,
Primus ubi vitæ calor, et florentis honores
Prima juventutis inaturat gratia, in ausis
Emicat exultans melioribus ; illa Penates
Nativosque focos circum indignata morari,
Donec inassuetos nisus docuere pericla,
Inque reluctantem demisit vividus hostem
Impetus—hostilique juvat rapuisse lacerto
Tela suæ fabricata neci; seu fama superstes
Exhilarat, seu nobilitat Victoria mortem.
Haud aliter (patriis surgunt ubi amata Camænis
Ardua Snodeni, seu Plinlimmonia rupes
Nativis nimbis, quam circumsidit opaca
Majestas scopulorum, atque atri verticis horror)
Haud aliter conjuncta Jovi, flammæ arbitra diæ,
Ales ibi primo linquit conamine nidum,
Montanumque Larem-vim vis nativa ministrat;
Infantemque juvat volucris libramina pennæ
Prima novis mandare Notis, sociæque procellæ,
Vere suo ; luditque cavis emissa juventus.

""Morte venalem petiisse laurum.” Hor.

2 Nelsoni vitam a primis annis repeti voluit, qui hæcce præmia proposuit, neque pauciores quam vers. 300 componi jussit.

1

Quid memorem nulla imbutam formidine mentem,
Cum vel adhuc teneris heros pubesceret annis ?
Quid memorem Syrtes,' turbantibus æquora ventis,
Funerea caligantem formidine pontum ?
Quid memorem fluctus montana mole ruentes?
Vel qua spumifera gurges sibi tortilis unda
Insidias servat; vel

qua

latet abdita arenis
Rupes, letiserumque caput vix tollit ad auras ?
Seu pluvii rores, demissa aut nubila nocte
Incertam obscurare viam, lucemque diemque
Eripuisse volunt; notos tamen indice cursus
Fida comes? monstrat, dubius nec fluctuat error,
Respectatque suas alio sub sole latebras.3
Quid memorem Zemblen, spectataque frigora Cauri ?4
Nonne vides, qua perpetuum succincta procellis
Bruma Larem jejuna tenet, glacialiaque arva
Oceani quippe in medio exitialia monstra s
Cernere erit, (neque enim diras Symplegadas olim
Cantatas toties, aut concurrentia saxa
Deprensis urgere legas tot funera nautis)
Tantam ubi dissolvant hyemem resoluta caloris
Vi subita insoliti glacialia Alamina venti.
His porro in regnis exacto tempore blandæ
Æstatis (neque enim mutata mitigat annuni
Temperie autumnus) longis obducta tenebris
More gemunt reduci infelicia sæcula noctem.

En ubi nativis circumdata Bastia nimbis
Candescit longe, et victas dominatur ip undas.-
Immatura illic succisæ fata juventæ
Deplorare datum est ; quos funere fudit acerbo
Insanam et pompam fremitumque minacis Iberi,
Qui toties victus pallebat morte futura,
Qui toties terram, toties qui labra momordit
Dedecori assuetus, patriaque labante superstes !

Nobiliora manent, et adbuc solennia pandit
Gaudia Libertas ; licet arva revisere cara

Nelsoni solertia in superandis maris periculis mira fuit. Vid. White, p. 25, et seq.

2 Magnat, intell.

3 Philosophi opinantur fecti magnetem ad Norvegianos montes; ibi enim istius materiæ magna latet copia. 4 P. 25, While, et 26, et seg.

5. Glaciales moles. 6 Apud Bastiam et Culpos res gestas. White, p. 43.

Natalesque licet turres, patriumque tropæis
Instaurare Jovem ; fuso qui victor ab hoste,
Corde videt memori nota dulcedine valles.
Sed graviora manent; toties celebrata, per undas
Ardua qua Hesperidum fulgent spectacula nautis,
Saxea qua candent Teneriffi' culmina; Solem
Qua juvat occiduum demissa luce morari ;
Hic Natura potens sua propugnacula in æquor
Objice secreto firmat; dum verberat unda
Littus agens turritum : at non agitata periclis
Pectora Nelsoni--quid possit vivida virtus
Experiare licet, duris spectata juventæ.
Audin jam victrix a sententia pendet ab ore?
“ Aut petiisse juvat laurum, patriæve sepulcrum”.
Nec mora, et ultores decorat Victoria nisus.

O fortunati! reduces quos patria novit
Materno mulcere sinu ; seu munere functos
Victrici lacrymæ sacrant morentis amici
Languentes fato; fati sive hora superstes
Conspectu ponit dulcique in luce suorum.
At non te, Nelsone, gravi sub vulnere fusum
Exitio stravere, et acerbo funere Parcæ,
Servatum in meliora; ægri: dum vulneris ictu
Palleres, dubio et fueront sub flumine venæ !

At non illa vigil patria est oblita suorum
Aut custos patriæ Regalis cura---virilem
Nam simul ac vidit languentem vulnere formam,
Atque ora Herois multam testata procellam
Vidit et obstupuit,-multi monumenta doloris.+
Atque inter lacrymas generosi lumen ocelli
Emicat ut pluviam ridenti luce serenat
Æthereus color, et genialis tæda diei!
Majora aggredior-major patet area votis !
Jam patriis latet insidiis et marte fugaci
Gallia secreto servans sub tegmine portus
Exitii fotos, vastæ et molimina classis,
Hos tecum tacitos casus sub corde volutans,
Grande Decus, servasti ; haud segnior alite cursu

" White, p. 67. 2 " Westminster Abbey, or glorious victory !” Ibid. p. 62. 3 Ibid. p. 72. 4 Geo. III. Nelsonum ad meliora promovit. Ibid. p.76, et 77.

« السابقةمتابعة »