صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

7 Quote instances in wbich "oratio" is used in the same sense as in

this passage.

8 Explain, by reference to the history of that period, what is meant by the words “ Ego, inquam," "sic agam;" “Senatui non placere in Hispanias iri, nec exercitus in Græciam transportari.”

9 Point out the difference in signification of the words amare and diligere; and translate " Te semper amavi dilexique.” Cic. Ep. ad Fam. 15. 7.

10 “Qui comitatus !" Name some of the principal persons here alluded to as the adherents of Cæsar.

11 Explain the phrase “ actum ne agas:" also the words “ Extremum fuit de congressu nostro," and illustrate by quotations this use of the preposition “de."

10 Give the true meaning of the word « offendere.Translate the two expressions, “Non dubito quin hunc offendam:" and "Non dubito an hunc offendam."

THUCYDIDIS. LIB. II. Cap. 43.

To be translated into ENGLISH, ΚΑΙ οίδε μέν προσηκόντως τη πόλει τοιοίδε έγένοντο τους δε λοιπους χρή ασφαλεστέραν μεν εύχεσθαι, άτολμοτέραν δε μηδέν άξιούν την ές τους πολεμίους διάνοιαν έχειν, σκοπούντας μη λόγω μόνο την (α) ωφέλειαν ήν άν τις προς ουδέν χείρον αυτούς υμάς ειδότας μηκύνοι, λέγων όσα εν τω τους πολεμίους αμύνεσθαι, αγαθά ένεστιν αλλά μάλλον την της πόλεως δύναμιν καθ' ημέραν έργο θεωμένους, και εραστας γιγνομένους αυτής, και όταν υμίν μεγάλη δόξη είναι, ενθυμουμένοις ότι τολμώντες, και γιγνώσκοντες τα δέοντα, και εν τοις έργοις αισχυνόμενοι άνδρες αυτά έκτήσαντος και οπότε και πείρα του σφαλείησαν, ούκουν και την πόλιν γε της σφετέρας αρετής αξιoύντες στερίσκειν, κάλλιστον δε έρανον αυτή προϊέμενοι, κοινή γαρ τα σώματα διδόντες, ιδία τον αγήρων έπαινον ελάμβανον, και τον τάφον επισημότατον, ουκ εν ώ κείνται μάλλον, αλλ' εν ώ ή δόξα αυτών παρά τω εντυχόντι αει και λόγου και έργου καιρώ αείμνηστος καταλείπεται. (δ) ανδρών γαρ επιφανών πάσα γή τάφος, και ου στηλών μόνον εν τη οικεία σημαίνει επιγραφή, αλλά και εν τη μη προσηκούση άγραφος μνήμη παρ' εκάστη της γνώμης μάλλον και του έργου ενδιαιτάται. ους νύν υμείς ζηλώσαντες, και (ε) το εύδαιμον, το ελεύθερον το δε ελεύθερον, το εύψυχον κρίναντες, μή περιοράσθε τους πολεμικούς κινδύνους. ου γαρ οι κακοπραγούντες δικαιότερον αφειδοϊεν άν του βίου, οίς ελπίς ουκ έσταγαθού αλλ' οίς ή εναντία μεταβολή εν τω ζήν έτι κινδυνεύεται, και εν οίς μάλιστα μεγάλα τα διαφέροντα, ήν τι πταίσωσιν. αλγεινοτέρα γάρ ανδρί (4) γε φρόνημα έχοντι η εν τω μετα του μαλακισθήναι κάκωσις, ή και μετά ρώμης και κοινής ελπίδος άμα γιγνόμενος αναίσθητος θάνατος.

Διόπερ και τους τώνδε νύν τοκέας, όσοι πάρεστε, ουκ (e) ολοφύρομαι μάλλον ή παραμυθήσομαι. εν πολυτρόπους γαρ ξυμφοραίς ή επίστανό

ται τραφέντες, το δ' ευτυχές, οι άν της ευπρεπεστάτης λάχωσιν, ώσπερ

οίδε μέν νύν, τελευτής, υμείς δε λύπης και οίς ένευδαιμονήσαι τε και βίος ομοίως και εντελευτήσαι ξυνεμετρήθη χαλεπόν μεν ουν οίδα πείθειν όν, ών και πολλάκις έξετε υπομνήματα έν άλλων ευτυχίαις, αίς ποτέ και αυτοί ηγέλλεσθε και λύπη ουχ ών άν τις μη πειρασάμενος αγαθών στερίσκεται, αλλ' ού αν έθας γενόμενος αφαιρεθείη. καρτερείν δε χρή και άλλων παίδων ελπίδι, οίς έτι ηλικία τέκνωσιν ποιείσθαι: ιδία τε γαρ των ουκ όντων λήθη οι επιγιγνόμενοί τισιν έσονται και τη πόλει διχόθεν, έκ τε του μη έρημούσθαι, και ασφαλεία ξυνοίσειν. ού γαρ οίόν τε Ισόν τι και δίκαιον βουλεύεσθαι οι αν μη και παϊδας εκ τού ομοίου (4) παραβαλλόμενοι κινδυνεύωσιν. όσοι δ' αυ παρηβήκατε, τον τε πλείονα, κέρδος όν, ευτυχείτε βίον, ηγείσθε και τόνδε βραχών έσεσθαι, και τη τώνδε ευκλεία κουφίζεσθε. το γαρ φιλότιμον αγήρων μόνον και ουκ εν τω αχρείω της ηλικίας το κερδαίνειν, ώσπερ τινές φασί, μάλλον τέρπει, αλλά το τιμάσθαι.

Παισί δ αυ όσοι τώνδε πάρεστε, και αδελφοίς, ορώ μέγαν τον αγώνα. τον γαρ ουκ όντα άπας είωθεν επαινείν και μόλις αν καθ' υπερβολήν αρετής ουχ όμοιοι άλλ' ολίγω χείρους κριθείητες (%) φθόνος γάρ τοις ζώσι προς τον αντίπαλον το δε μη εμποδων ανανταγωνίστο ευνοία τετίμηται. ει δέ με δεί και γυναικείας τι αρετής, όσαι νύν έν χηρεία έσονται, μνησθήναι, βραχεία παραινέσει άπαν σημανώ. (i) της τε γαρ υπαρχούσης φύσεως (k) μη χείροσι γενέσθαι, υμίν μεγάλη η δόξα, και ής αν επ' ελάχιστον αρετής πέρι ή ψόγου εν τοις άρσεσι κλέος ή.

(0) Είρηται και εμοί λόγω κατά τον νόμον όσα είχαν πρόσφορα και έργω, οι θαπτόμενοι, τα μεν, ήδη κεκόσμηνται τα δε, αυτών τους παίδας το από τούδε δημοσία ή πόλις μέχρις ήβης θρέψει, ωφέλιμον στέφανον, τοϊσδέ τε και τοϊς λειπομένους των τοιωνδε αγώνων προτιθείσα. άθλα γαρ οίς κείται αρετής μέγιστα, τοϊσδε και άνδρες άριστοι πολιτεύoυσι. νύν δε απολοφυράμενοι δεν προσήκει εκάστω, άπιτε. ARISTOTELIS ETHIC. LIB. VI. Cap. 5.

To be translated into ENGLISH. ΔΙΑ τούτο Περικλέα και τους τοιούτους, φρονίμους οιόμεθα είναι, ότι τα αυτοϊς αγαθά, και τα τούς ανθρώποις δύνανται θεωρείν είναι δε τοιούτους ηγούμεθα τους οικονομικούς, και πολιτικούς: "Ένθεν και την σωφροσύνην τούτω προσαγορεύομεν τω ονόματι, ως σώζουσαν την φρόνησιν" Σώζει δε την τοιαύτην υπόληψιν ου γαρ πάσαν υπόληψιν διαφθείρει, ουδε διαστρέφει το ηδύ, και το λυπηρόν οίον, ότι το τρίγωνον δυσίν ορθαϊς ίσας έχει, και ουκ έχει αλλά τας περί το πρακσόν Αι μεν γαρ αρχαι των πρακτών, το ού ένεκα τα πρακτά» τα δε διαφθαρμένω δι' ηδονήν, και λύπην, ευθύς ου φανείται η αρχή, ουδε δείν τούτου ένεκα, ουδε διά τούθ' αιρεΐσθαι πάντα και πράττειν έστι γαρ ή κακία φθαρτική αρχής. "Ωστ' ανάγκη την φρόνησιν έξιν είναι μεσα λόγου αληθή, περί τα ανθρώπινα αγαθά πρακτικήν.

1. Give the dates of the commencement and conclusion of the Peloponnesian War in years B.C. and in Olympiads.

2. State the causes, principal events, and consequences of this war, What part did Persia take in it? What was the greatest military and naval force employed in it, at oue time, by the Athenian State?

3. Where and what was the rádio Toy #poartaloy mentioned in the beginning of this oration as a place of public burial? What sepulchres of eminent persons did it contain? In what instance was the custom of burying the slain in this place departed from, and why?

4. What is the character of the style of Thucydides? What is said of it by ancient authors ? What Latin historian most resembles him in style: What expression has Thucydides made use of_regarding the importance of his own work, and with what justice? Enumerate the principal Greek historians who preceded him.

5. What is the character of Pericles's eloquence? How is it described by Aristophanes? What line of policy was pursued by Pericles? What Statesman in the English history most resembles him?

6. (α) Σκοπούντας μή λόγω μόνω την ωφέλειαν. Βekker in his edition reads wpealav. How are these two different forms of the word denominated by granımarians ? Which is likely to be the true reading, and why?

() 'Ανδρών γαρ επιφανών πάσα γή τάφος. How has this sentiinent been imitated by a Latin poet?

7. (c) tò xúdaluoy, Tò {Neufspor. What force has the peuter article with an adjective?

(d) årdpłye opórnua exorth. What force has ye in this passage?

8. (e) ólopúpozsai pãrãor û tapapau@ýcqueas. Do you perceive any singularity in this expression? Io what species of writers may the same particularly be observed?

9. (f) TIO TAYTAI Tpapértes. Quote a similar mode of construction from Virgil.

(g) mape BanquívorapBixart. What are the different significations of the preposition in these two compounds!

10. (h) peóvos yèp Tois são 1. %. 7. a. Illustrate this passage from Horace,

11. (i) της σε γάρ υπαρχούσης, κ. τ. λ. How has Euripides Aattered the Athenians in their pride of ancestry?

(k) po xelgoor yaváceas. Why is the dative case here used? What was the general condition of the female sex in ancient Greece? How did it differ in the more civilized ages from that in the heroic times? What effect had this condition upon the manners, morals, and literature of the Greeks?

12. (1) Είρηται και εμοι λόγω----άπισε.

sarà tòy rózson. To what law does this refer? By whom was it introduced into the Athenian State ?

mir så dåWhat is the peculiar signification of these particles thus used ?

ånò toïde dm pocią. Supply the ellipses in this expression. ý módos Méxşı tñs üßus Ogétal. What was the mode of education here alluded to ? and what privileges did the objects of it enjoy? What age is implied by της ήβης ?

ohépavoy teporidiñoa. From what is the allusion here taken?

toiodí Ti. Why does the former of these words receive a double accentuation ?

dela xrītas ágitás. Illustrate this expression by a similar one from Dem enes.

απολοφυράκενοι. What is the derivation of this word? What were the principal funeral ceremonies observed by the Greeks?

1. Where was the birth-place of Aristotle? What remarkable benefit did he confer upon it?' Where was he educated? Who was his principal instructor? Who his most celebrated pupil? Where did he teach? What was the name of his gymnasium, and the appellation of his sect? What was the distinction between his acroatic and eroteric philosophy? In what light did Aristotle seem to regard those works of the former kind which he published? Where did he die? and which of his pupils succeeded him in his school?

2. What was the fate of Aristotle's works ! By whom were they brought to Rome, and who first performed the office of a skilful editor towards them? What influence have they had upon Philosophy in suc

ceeding ages.

To be translated into ENGLISH PROSE. Ως ούν μή μόνον κρίνοντες, αλλά και θεωρούμενοι, ούτω την ψήφου φέρετε, είς απολογισμόν τοϊς νύν μεν ου παρούσι των πολιτών, έπερησομένοις δε υμάς, τί εδικάζετε. εν γαρ ίστε, ω 'Αθηναίοι, ότι τοιαύτη δόξει η πόλις είναι, οποίος τις αν και ο κηρυττόμενος. έστι δε όνειδος, μη τους προγόνοις υμάς, αλλά τη του Δημοσθένους άνανδρία προσεικασθήναι. Πώς oύν άν τις την τοιαύτην αισχύνην έκφύγοι; Εάν τους προκαταλαμβάνοντας τα κοινά και φιλάνθρωπα των ονομάτων, απίστους όντας τους ήθεσι, φυλάξησθε. ή γαρ εύνοια, και το της δημοκρατίας όνομα, κείται μεν εν μέσω φθάνουσι δ' επ' αυτά καταφεύγοντες τω λόγω, ως επί το πολύ, οι τοίς έργοις πλείστον απέχοντες. "Οταν ουν λάβητε ρήτορα ξενικών στεφάνων και κηρυγμάτων εν τοις "Ελλησιν επιθυμούντα, επανάγειν αυτόν κελεύετε και των λόγων, ώσπερ τας βεβαιώσεις των κηρυγμάτων ο νόμος κελεύει ποιείσθαι, εις βίον αξιόχρεων, και τρόπον σώφρονα: ότω δε ταύτα μη μαρτυρείται, μη βεβαιούτε αυτό τους επαίνους.

ADVERSARIA LITERARIA.

NO. XXXVI.

EPIGRAMMATA, EPITAPHIA VARIORUM,

No. VΙΙ.

In Homerum.
Mortales, me etiam mortali semine cretum,

Et paria ausi estis credere fata mihi?
Ac non naturæ superatas carmine leges ?

Versaque in humanas jura superna vices ?
Non hornines, non me Musæ peperere ; sed a me

Principium Musæ patre tulere suum.
VOL. XXIX.

CI. . NO. LVII.

[ocr errors]

D. O. M. S.
LACT. LUCATIUS. CAUSIDIOUS.

SPIRITUM. DEO.
PROLEM. NATURÆ.

LABOREM. SORTI.
PROBITATEM. FAMÆ.

NEFAS. EREBO.

Ossa. SePULCRO.
SiB). Vivens. Ac. PosterIS.

D.

In Voluptatem.
Socii voluptas quæ doloris est comes,
Non est voluptas cum dolore, sed dolor.

In Fortunam.
Nonnullis Fortuna parum dedit, et nimis ullis ;

Visa tamen nullis illa dedisse satis,

summus

Fatum.
Quod vitare nequis, tamen evitare laboras,
Orbis sum prisci, sumque catena novi.

M, s.
Pulvis et umbra sumus: pulvis nihil est nisi fumus.
At nil est fumus, nos nihil ergo sumus.

Jus summum. Quando jus summum summa est injuria, Juris-consultus quis, precor, esse velit?

In Medicum senem. In medica vult jam sexagenarius arte

Ut sibi sit lusus, non medicina labor.
Sic tamen ut ludat, ne ægroti dicere possint:
“Mors erit id nobis, quod tibi lusus erit!”

Amans et amens.
Dicite, cur longa est amentis syllaba prima,

Insano contra cur in amante brevis ?
Hoc, credo : furor est amenti par et amanti ;
Sed furor est illi longus, huïc brevis est.

In Medicum.
Res misera medicus est, cuï nunquam bene est,

Nisi male sit quam plurimis.

« السابقةمتابعة »