صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

Membr. Bodl. Oxon. 1890. Scholia Hermee 1. c. "Οτι έλκεται μεν άτε δη σώματι προσομιλούσα η ψυχή υπό του ακoλάστου των ίππων, αυτή δε ανθέλκει τον χείρονα των ίππων άμα τα αμείνονι των ίππων εις τα νοητα είδη.] Timei glossam cum Suidas describeret, aliam quoque interpretationem, quæ Platonis loco mirifice convenit, adjecit, ή προς συνουσίαν ορμάν.” Cf. Timei glossam: Ρυμβεϊν· ρομβείν, τούτο δε από της κινήσεως του κόμβου. Ubi D. R.“ Hoc verbum neque ap. Plat. inveni, neque ap. ullum veterum Scriptt.” At refer ad Plat. Crat. s. 92., cum Schneidero in Lex. Cr.; et sic Ms. Clark., teste Gaisfordio Lectt. Plat. 35. Vide quæ notavi ad Etym. M. 1121. Sturz.

Pergit vero G. Burges. ad Æsch. Eum. 1. 1.:-“ Aliud fortasse exemplum ακταινον μένος extat ap. Εtym. Μ.: 'Ακταίνω επί ίππων. 'Ακταίνειν, το μετεωρίζεσθαι, και επαίρεσθαι, και γαυριάν. Παρά το γκται άκτός και ρήμα ακτώ, αφ' ού το κουφίζω παρα Αισχύλο, εξ ου ακταίνω, [lege αφ' ου ακταίνω, το κουφίζω παρα Αισχύλω, D. R. ad Τim. i. c. Εtym, annotat derivari ab άγω, ex quo primum fieri ακτός, deinde verbum ακτώ, significans κουφίζω ap. Esch., ex hoc autem ακταίνω.' HSt. Τhes. Sine corruptele suspicione citavit Stanl.] και ακταινον μένος, το ανάγον και δυνάμενον ανορθούν. Verum ipse fortiter nego hic stare posse ακταίνειν. Εtenim scripsit Tragicus,

ως μήτι σωκεϊν μ', αλλ' άπακταίνειν στάσιν. Unde bis corrigas et intelligas Hes.: 'Aλεκταίνει: ισχύει, γαυριά, μετεωρίζει.” [“ Sic ipse male scripsit pro ακταίνει, D. R. ad Tirnei Lex.; seu potius scriptum invenit.] «'Απακτένων και κινείσθαι μη δυνάμενος.” ['Απακταίνων correxerat Is. Voss., conjecerat Kuster. * Apud Hes. est multo rarius comp. 'Ataxtalνειν: 'Aπακταίνων και κινείσθαι μη δυνάμενος. D. R. 1. c.] « Neque de nihilo est illud ουκέτ' ακταίνω in Ρhryn.” Hactenus G. Burges. Æschyli locus, quem Grammaticus” [ap. Bekk. Anecd. Gr. 373.] “ et Phryn, respiciunt,” [imo Phryn. verbis, Αισχύλος, Ουκ έτ' ακταίνω, φησί βαρυτόνως, οίον ουκέτ' ορθούν δύναμαι έμαυτόν, plane respexit ad versum quendam deperdite Fabula,] “ est in Eum. 36., ubi Scholio subjecto,". [Ewxeive xouφίζειν, σημαίνει δε και το γαυριάν και ατάκτως πηδάν. "Αλλως, σωκεϊν δια το γήρας:] 'Ακταίνειν preponendum est, non Σωκεϊν.” D. R. I. c. Recte ; nam v. Swxiv, cum sit intransitivum, non potest significare το κουφίζειν. Scholion illud tacite sic, ad D. R. mentem, edidit Schutz. ad Esch. V. 4. p. 408.: Σωκεϊν· δια το γήρας. 'Ακταίνειν κουφίζειν. Σημαίνει δε και το γαυριάν και ατάκτως πηδάν. In verbis ατάκτως πηδάν respicitur Ρlat. Iocus, quem D. R. supra citavit, atque adeo hinc firmatur lectio Platonica ακταινώση, quam idem vir doctus protulit. Εx hoc Scholio quoque disci potest, Etym. M. et G, cum Orione Thebano (ad calcem Etym. G. 618.) quibus ακταίνω est το κουφίζω, ad Æsch. Eum. 56. respexisse. Pauw. :—“Ut neque valeams, neque me erectam tenere possim gradiens ; τρέχω δε χερσίν aptissime sequitur; et animo et corpore perturbata erat vetula. Sów, σώκος, σωκεϊν, Corpore valenti esse.Vide H St. Thes. v. Ewκέω, et Εust. 854. Adde Orionis Thebani Etym. 142.: Σώκος: επίθετον Ερμού, ήτοι ο ισχυρός. Σωκεϊν, αντί ισχύειν. *Η σάοικος, ή ο ωκέως σευόμενος, ή ορμών άγγελος γάρ.

Ad Esch. referenda est glossa Ηesychii haec : 'Ακταίνειν μετεωρίζειν. Equidem arbitror locum a Phryn. citatum, Ουκ έτ' ακταίνω, alium esse atque illum Εum. 36., deinde ap. Εtym. Μ. 'Ακταινον μένος quoque Eschyli verba esse et inter ejus Fragmm. referenda.” Schutz, ad Æsch. V.5. p. 267. Recte omuino statuit Schutz. Sed mirum est viris doctis hodieque non suboluisse veram lectionem in Etym. M. sic corrigendo: 'Ακταινόμενον, το ανάγoν και δυνάμενον ανορθούν. Νam vulg. 1stud áxtuivov jévos parum Græcum videtur. Cf. Etym. G., a quo conjectura nostra satis firmatur: 'Ακταίνειν το μετεωρίζεσθαι και επαίρειν, παρά το ήκται ακτός, το ρήμα εξ αυτού ακτώ, αφ' ού το κουφίζω παρ' Αισχύλο, αφ' ου ακταίνω, μετοχή ακταινόμενον το ανάγον και δυνάμενον ανορθούν. Corrige, αφ' ου ακταίνω, το κουφίζω παρ' Αισχύλο, μετοχή ακταινόμενον. Orionis Theb. opusculum ad calcem Etym. G. 618.: 'Ακταίνειν περί το ακτη ακτος, και δήμα ακτώ, αφ' ού το κουφίζω παρ' Αισχύλο. Lege παρά ακταίνω, το κουφίζω παρ' Αισχύλω.

-, αφ' ου

« Sic lego,

χρυσού, διαρμών εξαμείβομαι, μόλις

ακταινόμενος. Illud åxt. plane tuetur Æsch. in loco simillimo; etenim in Eum. 36. Pythias, quæ jam e scena egressa est, iterum extemplo redit, Furiarum visu adeo perterrefacta, uti ipsa dicit,

ως μήτε σωκεϊν μήτε μ' ακταίνειν βάσιν: quem locum respexit Phryn.,” [imo alium, in deperdita Fabula inventum, respexit, ut supra notavi,] “ in Lexx. Bekk. 23. sive ap. Ruhnk. ad Τim. 20. Αισχύλος, Ουκέτ' ακταίνω, φησί--οίον ουκέτ' ορθούν δύναμαι έμαυτόν. Αd similem fere locum referri debet gl. Ηes. 'Ακταίνουσα τρέμουσα και ασφαλώς κρατούσα, ubi tamen lege ατρεμούσα. Similiter ap. Eur, servus in scenarm μόλις ακταινόμενος, pre timore redit.” G. Burges. ad Eur. Phaeth. Frr. Ms. in Class. Journ., 43, 166=Fr. Tr. Friedemanni et J. D. G. Seebode Misc. Cr. V. 1. P. 1. p. 22. Hesychii glossam sic correxit G. Wakef. ad marg. : «F. τρέχουσα ή σφαδάζουσα, σκιρτώσα.” Sed nihil mutandum est:-« In nostris

Hom, exemplis Od. Ψ. 3. legitur, πόδες δ' υπερικταίνοντο. At Ηes. aliam prodit lectionem : “Υποακταίνοντος έτρεμον. Quam ipsam, non vulgatam, ob oculos habuit vetus Criticus, Lysanias ap. Εtym. Μ. 739. Λυσανίας επί του τρέμειν φησί τετάχθαι." [Vide G. Burges. ad Æsch. Eum. I. c. et Nov. Thes. Gr. L. 1088-89.] «Ηes. 'Ακταίνουσα τρέμουσα, και ασφαλώς κρατούσα.D. R. ad Τim. 1. c. llud ασφαλώς κρατούσα armat Hermanni conjecturam, Pseud-Orpheo 4. 376. feliciter restituentis verbum ακταίνειν :

όππότε γάς μιν πάγχυ κάμης εν χείρεσε πάλλων,
εξαπίνης όρσει νεογιλού παιδός αυτήν,
Μαίης εν κόλπω κεκληγότος αμφί γάλακτι.
χρή δε σε τετληώτι νόω ακταινέμεν αιεί,
μή πως ήπεδανοϊο λυθείς υπό δείματος έξω
εκ χειρών ουδάσδε βαλων, χόλον αινόν ορίνης

αθανάτων. « Pro αινέμεν, quod aperte mendosum est, conj. κηδαινέμεν Bernard. ad Thom. Μ. 177. Sed magis placeret μελεδαινέμεν eodem sensu.” Tyrwh. « De corrupto αινέμεν equidem probabilius esse existimo verbum, quo firmiter tenere, quam quo curare, cavere, indicetur, positum esse. Præterea in tali loco non est mutatio facienda, nisi quæ

literarum similitudine sese tueatur. Quare neque κηραινέμεν nec μελεδαινέμεν placet. Propius ad AINEMEN accedit ’AKTAINEMEN. Itaque hoc reposui. Ηes. 'Ακταίνειν μετεωρίζειν. 'Ακταίνουσα: τρέμουσα, και ασφαλώς κρατούσα. ΑΕsch. Εum. 36. Ως μήτε σωκεϊν μήτε μ' ακταίνειν βάσιν.. Hermann.

Ceterum de vw. 'Ακταίνω et 'Aκτάζω, deque compp. fuse actum est in Novo Thes. Gr. L, 1086-90.

Thetfordia, Martii 12. A.D. 1824.

[merged small][merged small][merged small][ocr errors]

384

Litteræ quædam ineditæ ex autographis inter schedas

D'ORVILLIANAS, in Bibliotheca Bodleiana adservata descripta.

Viro celeberrimo amicissimoque J. Ph. D’Orville

S. D. P. Wesseling. DIODORUS ante hos duodecim dies in meas ædes immigravit; hospitio exceptum comitesque schedas diligenter examinavi, nec multum, quod Camussati esset, reperi : variantes, quæ dicuntur, bonæ sunt notæ, sed paucissimæ libris posterioribus adscriptæ. Gratiæ horum omnium caussa a me tibi debentur et habebuntur. De Wolfio, quod narras, gratissimum accidit: perge, quæso, Diodori apud eum causam agere, quam et ipse ubi paulo plus otii fuero nactus, illi commendabo. Montefalconium in opere egregio strenuum esse lætor, speroque et ibi me reperturum quod Bibliothecæ Diodori prodesse possit

. Tu, si occasio ferat; exquire ex illo, ecquid ejus generis Mss. catalogi sint comprehensuri. Maffei Antiq. Galliarum exemplar a te dudum babui; itaque hoc, aut si prius malueris, commoda occasione ad te redibit. Politicum carmen de Constantini donatione legere non memini : forte non aliud atque illud erit, quod ex Bulengero, sed soluta oratione scriptum, Fabricius L. V. bibl. Gr. C. 3. [Vol. 6. p. 5.) inseruit. Novi in re literaria nihil hic geritur; neque enim nova tibi erit Græca historia numis ab Havercampo illustrata, quam fugientibus oculis nuper inspexi. Ferunt Ottonem Balduini opera recensaturum, [sic] et alium, cujus nomen haud succurrit, ex juris consultorum familia. Habebis intra decem aut xii, dies a me dissertationem in numos quosdam "Thesauri Morelliani, cui locum in Miscellaneis, si vacet, peto. Vale et me ama. Trajecti 24. ixber (1735.] Clarissimo Amicissimoque Viro Jac. Phil. D'Orville

S. P.D. J. Alberti. Post continuas dilationes, quæ vel Jobi patientiam expugnassent, tandem prodiit Glossarium meum,' quod pro amicitiæ

Cui titulus Glossarium Græcum in sacros novi Fæderis libros, er Mss. primus edidit, notisque illustravit Joannes Alberti, Ecclesiastes Harlemensis. accedunt ejusdem Miscellanea critica in Glossas Nomicas, Suidam, Hesychium ; et index auctorum ex Photii Lexico inedito. 8vo. Lug. Bat. 1735.

tessera ad te mitto, ea lege, ut sicubi errorem deteseris, candide (ut inter bonos solet) me moneas, ne in Hesychii editionem forte propagetur. Versor nunc in lit. 4. pag. 240. citiori (ut spero) gradu stadium correpturus. · Pro transmissis novissimis Observationibus gratias ago maximas. Sed aliud est, quod te porro velim. Ableganda sunt quanto ocyus exemplaria ad Cil. Viros Wolfium et Fabricium. Fasciculum cui credam, nescio, neque tibi gravis esse vellem, ut hanc curam susciperes, quum apud vos commoda dabitur occasio. Quæso itaque, ut quam primum me certiorem facias, quæ via tibi certissima videatur, quæve nunc forte occasio ad manus sit, ne ulterius morantem gelu opprimat. Sic optinie de me mereberis, quem tuum esse nosti. Vale. Harlemi pridie idus Jan. MDCCXXXV. Eruditissimo Amicissimoque Viro J. Ph. D'Orvillio

S. P. D. Ti. Hemsterhuis. Me nuper ab itinere Groningano reducem adventiciæ literæ tuæ exceperunt : iis apertis, quicquid ex procrastinatione molestiæ animo adhæserat, illico dissipatum est. Gratulor, Glossis meis in honoratiorem locum promotis. Eloqui non possum, quam mihi tuum fratrisque tui carmen, quo Petrum nostrum, suavissimum illud caput, condecorasses, placuerit. De Luciano actum est : in vincula solutus, nunquam redibo: tempore non suo injuriam insignem mihi fecerunt Bibliopolæ; Gesnerum optem in hanc provinciam succedere; videtur enim mibi a literis Græcis non mediocriter instructus, et ad versionem conficiendam facultate singulari. Nescio quanto opere Anti-Pauwiana tua desiderem: tergum egregie laceratum nullam nobis misericordiam commovebit: vide tamen, ne cicatricem ducant vulnera in Miscellaneis postremis impressa. Quanquam viderit apapetelv, pessime tamen rem egit: scribendum enim ws cowp eve τους κήπους αμαρεύων, vertendumque quasi aquam per hortos lexu multiplici derivaret. En tibi meam disputationem de Lysiæ loco, et emendatione Meursiana: si punctum tuum ferat, non intercedo, quin Miscellaneis inseratur ; sin minus, Pythagoræi xuámou scriptorem nunquam divinassem : ita mihi salivam movit nobilissimus Hudecoperus, ut te obtester, ne desinas illum meo quoque nomine, si quid valere potest, instigare ad ornanda Miscellanea: Jure fatalem annum erudito orbi conquereris : paratas habebam ad Juliani Cæsares adnotationes, quas rogatus ad Liebium mitterem : jamque manum admoveram epistolæ obsignandæ, quum de obitu ejus nuncius ad me perfertur. Quid tandem est illud scripti, quod titulum Chrestomathiæ Burmannianæ præfert? an pater horribilis libelli, sic enim audio, detec

« السابقةمتابعة »