صور الصفحة
PDF

CARMEN LXXIV.

ÎN GELLIVM.

Infame huius epigrammatis argumentum versatur in describenda adultero infamissimo, Gellio, quem eumdeni esse putant, qui a Cicerone in Oratione Pro Sextio perstringitur.

í

Gellius audierat, patruum obiurgare solere,

Si quis delicias diceret, aut faceret.
Hoc ne ipsi accideret, patrui perdepsuit ipsam

Uxorem, et patruum reddidit Harpocratem.
Quod voluit, fecit: nam, quamvis inrumet ipsum

Nunc patruum; verbum non faciet patruus.

V. 3. perdespuit male in libris antiquis, ut recte docuit Scaliger.
V. 6. Hunc patruum ex uno Cod. protulit et probavit Slatius.

V. 1. patruum obiurgare, Harpocratis, summa olim reliproverbiali fere locutione nota gione ab Aegyptis in templis est patruorum in fratrum liberos Isidis et Serapidis inprimis culti, severitas. Horat. Sat. II, 3, 88. ita fere în monumentis veteribus Ne sis patruus mihi, et Od. III, espressa conspicitur, ut ad si12,3. Patruae verbera linguae. lentium indieandum únus digivide quos laudat Ernesti in Člave torum ori admotus vel insertus Cic. sub v. patruus.

sit. - Exstat peculiaris in hanc V. 2. Si quis delicias etc. si rem libellus, magna eruditionis quis vel dictis vel factis paulo copia conscriptus, Gisb. Cuperi liberius in re amatoria luderet. Harpocrates , ubi praeter pe

V. 3. perdepsuit, Qui notio- rantiquam imagunculam argennem huius verbi eruere cupit, team singulari studio a Cupero adeat Manut. ad Cic. Epist. ad explicitam , multae aliae eiusdem Div. IX, 22. p. 39. edit. Graey. dei figurae exhibitae, et, quae et Bochart. Hieroz. I, p. 188. ad historiam huius dei spectant,

V. 4. patruum reddidit Har- diligenter collecta et proposita pocrateń, nimirum uť patruus, sunt. Adde Burmannum Sec. ad velut silentii deus Harpocrates, Anthol. II, 88. T. I, p. 629, 30. altum in hac re iam iuberet si- V. 5. Quod voluit, fecit, hoc lentium, nec amplius obiur- modo impetravit, quod impegando molestus esset. - Figura trare voluit.

. CARMEN LXXV.

AD LESBIAM. Quod in Carmine LXXII. de amore suo erga Lesbiam et de

eius perfidia expresserat, idem in hoc carmine nova dictionis varietate et ornatu exprimit.

Nulla potest mulier tantum se dicere amatam

Vere, quantum a me, Lesbia, amata, mea, es. Nulla fides ullo fuit unquam foedere tanta ,

Quanta in amore tuo ex parte reperta mea est. Nunc est mens adducta tua , mea Lesbia, culpa, 5

Atque ita se officio perdidit ipsa pio:
Ut iam nec bene velle queam tibi, si optima fias,

Nec desistere amare, omnia si facias.

Hos quatuor versiculos priores in antiqq. Codd. post Epigramma LXXXVI collocatos huc revocarit Scaliger, quem, quia egregie illi cum quatuor posterioribus conspirant, plerique recentiorum secuti sunt. Inprimis Vulpius mirifice hoc nomine extollit acumen Scaligeri, et haec quatuor disticha vel ab ipso Catullo ita coniuncta et composita fuisse, vel certe poëtam, si ab inferis excitetur, hanc industriam Scaligeri laudaturum existimat. - Et sane quatuor posteriores recte integri poëmatii ágosaxopércov haberi poterant. V. 4. Quanta in amore suo, ut sit pro ipsius, Gryph. Muret. et all. sed tuo est in omnibus MSS. Stat. V. 5. Huc est mens deducta Venett. Grypli. Muret. nostram lectionem ex Cod. suo produxit Scaliger, et sic Vossius, editor Cantabr. Vulp. Gotting. Bipont.

V. 2. vere ex intimo pectore. I, 31. de eo, qui non amplius

V. 3. Num forte post unquam. iis, quae in sensus cadunt, turexcidit in ?

batur et abripitur; et sic saepius V. 4. ex parte mea , quod ad

abducere ad animum refertur;

sexcenties autem adducere et me attinet, + Jupó pépes.

abducere a librariis confusa sunt. V. 5. mens pietas, benevolen- vid. quos laudat Drackenborch tia, adducta h. e, contracta , sed ad Sil. Ital. X, 18. et ad Liv. valde de lectione adducta du- Tom. IV, p. 92. bito; mihi enim scripsisse potius V.6. Atque ita se officio perd. Catullus videtur abducta , h. e. ipsa pio. Atque hoc modo ipsa alienata , avocata. Sic animus a se privavit pietatis, quam ei corpore abductus apud Cic. Tusc. probabam , officio. CATUL. Carm.

Qa

[graphic]
[merged small][ocr errors][merged small]

Perspecto Lesbiae suae infido et ingrato animo reputat secum ,

quam ei praestiterat, pietatem, firmunque in ea reputanda paratum sibi solatium esse videt. Deinde summopere animum swim impellere studet, ut longum, quem adhuc nutriverat, amorem, repente nunc deponat et eiiciat; quod quidem cum longe difficillimum esse probe intelligat, deorum ad hanc "rem gnaviter pervincendam sibi expetit auxilium.

Di qua recordanti benefacta priora voluptas
· Est homini, quum se cogitat esse pium,
Nec sanctam violasse fidem, nec foedere in ullo

Divûm ad fallendos numine abusum homines : Multa parata manent in longa aetate, Catulle, 5

Ex hoc ingrato gaudia amore tibi.
Nam quaecumque homines bene quoiquam aut dicere

possunt,
Aut facere, haec a te dictaque factaque sunt;
Omnia quae ingratae perierunt credita menti.
Quare iam te cur amplius excrucies?

10 Quin te animo obfirmas, teque istinc usque reducis, V. 1r. Mirum, quantum in hoc versu libri veteres discrepent. Statias

V. 1-6. Vulgaris, quam exor- Statio illud Pindaricum apud navit poëta, sententia est fere Platon. de Republ. I, p. 574. haec: Si verum est , homines (ed. Francof. , is Y Orios mai pios, integros et bene de aliis etiws Tor Biou dusjen, yavrilu si aspéir meritos, magnam vitae anteactae deve erdhouse ya pet poşos guysopet dais, recordatione capere voluptatem, med 154 Avstáv neusposor grouxv * equidem senex olim capturus Rapva sum maximam, si, qualem me v. 9. perierunt credita pro erga, perfidam et ingratam prae- vulgari: frustra credita sive tribuer m, recordatus fuero. - Ad buta sunt. scrs. 5. coinmode laudatur a. V, 11. Quin te animo obfir

MA

Et, Dis invitis, desinis esse míser ?
Difficile est longum subito deponere amorem:

Difficile est: verum hoc qualubet efficias.
Una salus haec est, hoc est tibi pervincendum. 15

Hoc facies, sive id non pote, sive pote. O Di, si vostrum est misereri, aut si quibus unquam

ex MSS. profert; Qui tu animo offirmas, atque instinctoque reducis, unde ille rescribendum putat: Quin tu animum offirmas, atque istinc usque reducis. Scaliger veterem scripturam esse ait: Quin tu animo affirmas, atque instructoque reducis , unde legendum suspicatur: Quin tu' animu' (aplique pro animum) uffirmas itaque, instructoque reducis. Theodoro Marcilio placebat: Quin tu animum obfirmas itaque, in gyrumque reducis ? Lano Meleagro: Quin tu animum obfirmans instructum atque atque reducis? h. e. celerrime retrabis. Vossio : Quin tu animum offirmas, atque islinc to reducis? editt. Guarin. et Gryph. offeruột: Quin le animo affirmas, feque instinctuque reducis? Muretus: Quin tc animo affirmas, teque astringisque reducisque. Sed iam haec ad nauseam usque satis. Nostram lectionein, haud certe incommodam, exhibent editt. Rapheleng. Graev. Cantabr, Gotting. Bipont. nisi quod offirmas (v. not. ) pro affirmas dedimus; et sic ip Sil. Ital. XII, 668. pro affirmans cum N. Heiosio legendum videtur offirmans. V. 14. Verum hoc quod lubet efficies Venett. V, 16. Hoc

mas. - offirmare se vel plenius V. 13. Diffic.est - amor. Hane offirmare se animo est in capto sententiam espressit Lotichius consilio ita se confirmare , ut ab sic lib, I, Eleg. 2, 64. Ponere eo exsequendo nullo modo nos difficile est , quae placuere diu, avocari patiamur. Exempla exV . 14. Verum hoc q. eff. Idem Plauto et Terentio allata vide suadet Parmeno Phaedriae apud apud Vulpium. adde Terent. Terent, Eunuch, I, 1, 29. Quid llecyr. III, 5, 4. Eodem modo agas ? nisi ut te redimas captum dicitur obdurare supra Carm. quam queas Minimo: si nequeas VIII, 11. Imitalus est Nostrum, paululo, at quanti queas: Et ne ut notat Vulpius, Ovid. Metam, te afflictes. IX, 744: Quin animum firmas, V, 15. Una salus haec est in teque ipsa recolligis, Iphi: Con- amore nimirum funditus exstirsiliique inopes et stultos excutis pando, sita. pervincendum gnaignes usque in perpetuum, ut viter pertendendum , perdolen. nunquam illam revisas.

dum , ut loquitur Terentius, V.12. Dis invitis, licet contra V. 16. Hoc sive pote, tendeorum voluntatem hoc a te su- tabis hoc certe, sive eveniat, ut scipiatur consilium, nam Venus id ab animo tuo impetres, sive et Amor dii sunt yarpexacesto nisi non eveniat de usu potis et pote quis diis invitis explicare malit: in utroque genere vid. Muret, miserum te csse nolentibus. ad h. l.'

[graphic]

Extrema iain ipsa in morte tulistis opem; Me miserum adspicite, et si vitam puriter egi, Eripite hanc pestem perniciemque mihi,

20 Quae mihi subrepens imos, ut torpor, in artus,

Expulit ex omni pectore laetitias.
Non iam illud quaero, contra ut me diligat illa,

Aut, quod non potis est, esse pudica velit:
Jpse valere oplo, et tetrum hunc deponere morbum.
O Dî, reddite mî hoc pro pietate inea.

26

facito Vossius cum Vulpio. V. 18. ipsam Venet. V. 21. Seu mihi subrepens imos ut corpore in arlus omnes libri MSS. Stat, unde ille tentat: Haec mihi subrepens imos in corporis artus. Ianus Meleager volebat: Hea mihi! subrepens imos , ut torpor, in artus, Vossii liher vetustus suppeditabat: Quae mihi subrepens inos velut anguis in artus, sed nemo non in hac lectiune manum interpolatoris agnoscet. nostram lectionem fett. librorum tam scriptorum quam exaralorum auctoritate niti testatur editor Cantabr. V. 22. Erpulit ex omnes parum feliciter coniiciebat Statius. Pro laelilüs offerunt libri Voss. delicias. V. 23. contra me ut MSS, Stat.

V. 19. Me miserum ad sp. V. 23. contra vicissim, sest oculos, aures, vultum aitvertunt Briws. contra diligere redamare dii propitii, avertunt irati , ini

arsipõne mici. vid. Brouckhus. ad Tibull.

V. 25. morbum vid. supra ad III, 3, 28.

V. 21. Quae mihi subrepens Carm. XXXIX, 7, imos, ut torpor, in artus, amo V. 26. reddite mi hoc pro ris enim venenum sicut torpor pietate mea, hoc beneficium tacite et sensim sensimque per tamquam mercedem pietati deinteriores ossium medullas serpit bitam inihi retribuite, et dimanat,

« السابقةمتابعة »