صور الصفحة
PDF

US

Novi umbilici, lora rubra, membrana
Directa plumbo, et pumice omnia aequata.
Haec cum legas, tum bellus ille et urbanus
Suffenus unus caprimulgus, aut fossor
Rursus videtur: tantum abhorret ac mutat.
Hoc quid putemus esse ? qui modo scurra,
Aut si quid hac re tritius videbatur,
Idem inficeto est inficetior rure
Simul poëmata attigit: neque idem unquam
Aeque est beatus, ac poëma cum scribit:
Tam gaudet in se, tamque se ipse miratur.
Nimirum idem omnes fallimur, neque est quisquam,
Quem non in aliqua re videre Suffenum ,

relata in palimpsestum. V. 8. detecta plumbo Stat. MSC. desecta plumbo Esempl. Mediol. et antiquiss. tres edit. derecta pro directa nonuulli. V.11. ae nulat Muret. V. 13. si quid hac re tristius perperam in antiq. quibus

V. g. tum bellus. lepide et ter Vulpium ad h. 1. vid. graphice depingit bellum homi- Cort. ad Sallust. Bell. Iugurth. nem Mart. III, 63. in Cotilum: XXXVIII, 10, et quos laudat Cotile, bellus homo es: dicunt Drakenb. ad Liv. III, 10. T. I, hoc, Cotile , multi. Audio: sed p. 577.- qui modo scurra faquid sit, dic mihi bellus homo. cetus et dicax, aut si quid Belius homo est, flexos qui di hac re tritius eleganter: aut si gerit ordine crines: Balsama quis magis adhuc scurra urqui semper, cinnama semper bano tritus et subactus quasi est olet: Cantica qui Nili, qui Ga in loquacitate; scurra autem ditana susurrat , Qui movet in honestiore illo sensu , quem varios brachia volsa modos. primum habebat interpretancetera, si lubet, apud ipsum dus videtur. vide. ille cum emphasi qua V:15. simul, simulac, ut sexdam notat aliquem iam per se centies. satis notum. vid. Brouchus, ad V. 17. Tam gaudet in sc. Tiball. I, 4. 19.

commode laudant Hor. Epist. V. 10. unus Caprimulgus, . Il, 2,107. Gaudent scribentes, b. e. et quantus quantus est. ef se venerantur et ultro. Si laeaprimulgus proprie, qui ca- ceas, laudant; quidquid scrippras inulget. abhorret scil. ah sere beati. ila, quam prae se ferebat , V. 18. idem fallimur, h. e. urbanitate. mutat, h. e. mu eadem vel simili re. tatur: Saepiuscule enim hoc ver V. 20. suus quoique attribica bum sorrisos usurpatur. prae tus error. Similiter Propert.

20

Possis. Suus quoique attribulus est error:
Sed non videmus manticae quod in tergo est.

[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Furius , cum summis rerum angustiis laborans, et durissima quae

que paupertatis incommoda perpetiens, centum sestertia ad melioris vitae fructum sibi optasset, enumeratis variis paupertatis commodis, salse, ut luderet hominem famelicum poëta, ab hoc temerario voto revocatur. Comparandus omnino cum nostro est Martial. XI, 32.

Turi, quoi neque servus est , neque arca,
Nec cimex, neque araneus, neque ignis;
Verum est et pater et noverca , quorum
Dentes vel silicem comesse possunt:
Est pulchre tibi cum tuo parente,
Et cum coniuge lignea parentis.

V. 1. arca, ubi pecunia servatur. cf. Ramirez de Prado ad Martial. I, 77, 5. nee cimex de lectulo, quod plenius dixit Martial. I. c. v. 1. nec tritus cimice lectus. neque ignis de foco Martial. I. c. Nec toga nec focus est.

V. 5. Est pulchre tibi cum

tuo par. Felicem et beatam vitam in hac rerum tuarum conditione vivis cum par, etc. coniux lignea, b. e. arida, exsucca. cf. Lucret. IV, v. 1155. eodem sensu senem illum apud Terent. aridum dici puto Heartont. III, 2. 15.

Nec mirum: bene nam valetis omnes,
Pulchre concoquitis, nihil timetis:
Non incendia , non graves ruinas,
Non facta impia, non dolos veneni,
Non casus alios periculorum.
Atqui corpora sicciora cornu,
Aut, si quid magis aridum est, habetis,
Sole et frigore et esuritione.
Quare non tibi sit bene ac beate ?
A te sudor abest, abest saliva
Mucusque et mala pituita nasi.
Ilanc ad munditiem adde mundiorem,
Quod culus tibi purior salillo est;

V. 12. Aur qui Stat. in suo et duobus libris Maffei repererat, unde ipse legendum putabat Ut qui, reclamante Vossio.

V. 7. bene n. val.omn. Laudant for. Sat. II, 2. v. 70.

V. 10. Non facta imp. furta vel caedes hominum improboruin.

V. 11. casus alios pericul. debebat esse aliorum periculorum, sed haec epithetorum permutatio, (hypallagen vocant Grammatici) poëtis latinis est frequentissima. casus subitorum periculorum dicit Cicero in Epist. ad Famil. VI, 4. ubi vide, quae ad hoc carmen observal Victorius,

V. 12. Atqui. referenda haec particula videtur inprimis ad y. 9. ut sit : non incendia timetis, cum tamen corpora cornu sicciora habeatis, quae facillime flammam concipere posse videntur. Aliter vix nexus orationis apparet. Vossius atqui explicat et certe; sed neque hoc

quadrare videtur, nisi mavis atqui explicare: porro, huc accedit quod , sed in hac significatione nuspiam hanc particulam me legere memini. Corpora sicca plerumque gaudent salubritate, quia siccitas oritur e continentia, laboribus et exercitationibus. cf. Cicero Tuscul. V, 34. et Xenoph. Cyropaed. I, 2.

V. 17. Mucusque et mala pit. mucus et pituita ita inter se differunt, ut ille de crassiori, haec de liquidiori nasi excremento dicatur.

V. 19. purior salillo. mira quadam puritate salem tractare solebant veteres, et prae ceteris vasis praecipue salinis nilorem et splendorem conciliare. Vide, quae in hanc rem collegit Meursius ad Lycophr. v. 135., ubi sal άγνίτης πάγος vocatur.

Nec toto decies cacas in anno:
Atque id durius est faba et lapillis:
Quod tu si manibus teras fricesque,
Non unquam digitum inquinare possis.
Haec tu commoda tam beata, Furi,
Noli spernere, nec putare parvi:
Et sestertia, quae soles, precari
Centum desine; nam sat es beatus.

V. 21. lupillis praeter necessitatem, legendam esse censebant Guilielmius et Holtomannus.

[merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Cum Iuventio , egregio gentis suae ornamento, expostulat, quod

homini misero et inopi (haud dubie Furio) florem aetatis suae attrectandum dederit, cuius egestati , utut illam excusare tentet , consulere potius debebat stipe et pecunia. Cum superiore hoc carmen coniungendum esse parum probabiliter statuit Heinsius in notis ad Catull. p. 639.

qui flosculus es Iuventiorum , Non horum modo, sed quot aut fuerunt, Aut posthac aliis erunt in annis,

V. 1. Oqui flosculus es. egregie in gente tua exsplendescis et praemines. Flosculum et fiorem saepe de cuiuslibet rei praestantia, praecipue de iuvenili aetate dici, in vulgus no

tum. Exempla vide apud Muret. ad h. I. et nos ad Carm, XVII, 14. de nobilitate autem gentis Iuventiae consule Vulp.

V. 2. Non horum modo, cet. cf. Carm. XLIX, 2.

Mallem divitias mihi dedisses
Isti, quoi neque servus est, neque arca;
Quam sic te sineres ab illo amari.
Qui? non est homo bellus? inquies. Est:
Sed bello huic neque servus est, neque arca.
Haec tu, quam lubet, abiice elevaque:
Nec servum tamen ille habet, neque arcam.

10

V. 4. Mallem delicias mihi dedisses , Quam isti Muret. et in quibusdam vet. mi dedisses invenisse se ait Vossius in omnibus lib. script., unde fecit Midae dedisses. Heinsius in not. ad Catullum totum locum ita constituendum arbitratur. Mallem delicias mihi dedisses, Quam sic te sineres ab isto amari , Isto, cui neque servus est neque arca. Quid? non est homo bellus ? inquies. V. 7. Cui nil est. Muret. cui non est Stat. Hui! non est homo bellus, inquies? est. Meleag. V. 9. Hoc in quibusdam.

V. 4. mihi, ut sibi , tibi, nobis, vobis saepe rapidxue non solum in graeca et latina, sed omnibus paene linguis. vid. Rittershus. ad Oppian. Cyneg. I, v. 89. Drackenborch. ad Sil. Ital. I, 46. Burmann. ad Phaedr. I, 22. v. 3. et quos laudat Cl. Beck ad Aristoph. Aves v. 146.

V, 5. Isti cum contemtu pro

ipso nomine. .

V. 6. Sic, tam inhonesto modo.

V. 7. Homo bellus. cf. ad Carm. XXII. v. 9.

V. g. abiice, parvi pende elevaque (déyo xoupiše,) verbis emolli et extenua. Nec servum tamen : est, et manet tamen homo pauperrimus.

« السابقةمتابعة »