صور الصفحة
PDF

SU

a

Idem lib. cod. epist. 103.
Vee sua plas debet tenui Verona Catullo.

Idem lib. 12 epigr. 44.
Lesbia cum tenero te posset amare Catullo.
Idem lib. 14 epigr. 77 quod inscribitur Cavea Eroben.
Si tibi talis erit, qualem dilecta Catullo
Lesbia plorabat, hic habitare potest.

Idem lib. codem epigr. 195. Tantum magna suo debet Verona Catullo,

Quantum parva suo Mantua Virgilio. (vide et epigr. 152 eiusdem libri. )

A Gellius Noci. Attic. lib. 7 cap. 20. Catullus quoque elegantissimus poëtarum. (et infra eod. capite. )

Idem lib. 19 cap. 9. Ecquis nostrorum poëtarum tam fluenles carminum delicias fecisset? nisi Catullus, inquiunt, forte pauca, et Calvus itidem pauca. (vid. eumdem lib. 6 cap. 16.)

Ausonius Drepanio Pacalo Latino,
Cui dono lepidum novum libellum
Veronensis ait poëta quondan,
Inventoque dedit statim Nepoti.

Macrobius lib. 2 Saturnal. cap. 1. Saturnalibus, optimo dierum, ut ait Veronensis poëta.

(vid. carmen 14. )

L. Apuleius in Apologia. Eadem igitur opera accusent C. Catullum, quod Lesbiam pro Clodia nominarit. Sidonius Apollinaris epistola 10 l. 2 ad Hesperium.

Reminiscere quod saepe versum complevit Lesbia cum Catullo. Severinus Boëthius de Consolat. Philosophiae l. 3

Prosa 4. Num vis ea est magistratibus, ut utentium mentibus virtutes inserant, vitia depellant ? Atqui non fugare, sed illustrare potius nequitiam solent; quo fit, ut indignemur, eos saepe nequissimis hominibus contigisse. unde Catullus licet in curuli Nonium sedentem, strumam appellat. (vid. carmen 52.)

Diomedes Grammaticus lib. 3 c. 6 de lambico. Cuius carminis praecipui scriptores apud Graecos ' Archilochus, Hipponax, apud Romanos Lucilius, et

Catullus, et Horatius, et Bibaculus.
Terentianus Maurus in Tractatu de Litteris , Syllabis,

Pedibus , et Metris. v. 838 ubi de Phalaecio hendeca

syllabo.
Exemplis tribus hoc statim probatis,
Docti carmine quae legis Catulli elc.

Idem tractatu eodem v. 1031.
Hunc lucum tibi dedico consecroque, Priape, etc.
Et similes plures sic conscripsisse Catullum
Scimus ---- .

(vid. carmen 18.)

DIATRIBE

DE METRIS CATVLLI.

Versuum genera, quibus in epigrammatibus ceterisque poëmatis utitur Catullus, numero quatuordecim occurrunt. Principem locum obtinet Phalaecius hendecasyllabus, qui constat e spondaeo , dactylo ac tribus trochaeis , hoc pacto : Quoi do I nő lépř | dūm no I vūm lí | bēllúm In prima tamen sede apud antiquiores poëtas trochaeum vel iambum loco spondaei nonnunquam recepit, ut in sequentibus : "Ari | dā módó i pūmi, ce éxpo | litúm Méās I ésse alí | qūid pủ | tāré | nūgăs In altera poëta noster carmine 57, V. 7. creticum sive amphimacrum semel usurpavit : Uno in | lēctŭlő l ērů | dító | li ambo Versus autem ille initio carminis 40. Quaenam te mala mens, miselle Ravide. hypermeter est, sive una syllaba redundans, quem hac ratione metimur, ut postrema syllaba per synaloephen elidatur a prima subsequentis, quae incipit a vocali: Quaenām | tē málă | mēns mi | sellě | Rāyi \ de “Agit.

Catyl. Carm.

[ocr errors]

Hoc primo genere versus utitur Catullus trecies novies, videlicet carmine 1. 2. 3. 5. 6. 7. 9. 10. 12. 13. 14. 15. 16. 21. 23. 24. 26. 27. 28. 32. 33. 35. 36. 38. 40. 41. 42. 43. 45. 46. 47. 48. 49. 50. 53. 54. 56. 57. 58.

II. Sequitur secundo loco sambicus trimeter, seu senarius, acatalectus. Hic sex pedibus constat, qui omnes possunt esse iambi, ut:

[ocr errors]

Interdum vero in locis disparibus , puta in primo, tertio , quinto spondaeus admittitur, pes iambo icoGúllabos, etsi non lo óx povos : nonnunquam etiam imparisyllabus, ut anapaestus vp-, dactylus, tribrachys vvv. At in locis paribus, nempe secundo , quarto, ultimo, extra comoediam et fabulas Phaedri Aesopias, comico fere stilo scriptas, praeter iambum vel tribrachyn ceteri pedes vix recipiuntur. Exempla mixti lambici :

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]

III. Succedit superioribus Choliambus, sive Scazon, in omnibus praecedenti conveniens, si duos ultimos pedes excipias; etenim ordine praepostero quintus pes semper est iambus, ultimus semper spondaeus, ut:

[ocr errors][merged small]

Carm. 8. Miser Catulle, desinas ineptire.

22. Suffenus iste, Vare, quem probe nosti.
31. Paeninsularum, Sirmio, insularumque.
37. Salax taberna, vosque contubernales.
39. Egnatius, quod candidos habet dentes.
44. O funde noster, seu Sabine, seu Tiburs.
59. Bononienses Rufa Rufulum fellat.

IV. Quarti generis est Sapphicus hendecasyllabus, qui constat e trochaeo, spondaeo, dactylo, et rursum duobus trochiaeis , ut:

[ocr errors]

quamquam interdum poëta noster altera in sede trochaeum collocaverit. Exempla sunt:

[ocr errors]

Nli autem versus abundant semipede, qui absorbetur a prima vocali subsequentis :

Nullum amans vere, sed idemtidem omnium.
Qui illius culpa cecidit, velut prati.

« السابقةمتابعة »