صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

Ιε. Αλλ' ώ κρατύνων Οιδίπος χώρας έμής, Οράς μεν ημάς ηλίκοι οροσήμεθα

15 Βωμοίσι τοις σοίς: οι μεν, έδε πω μακράν Πτέσθαι σθένοντες" οι δε, συν γήρα βαρείς Ιερείς, εγώ μεν Ζηνός: οι δε τ' ήίθεων Λεκτοί» το δ' άλλο φύλον εξες εμμένον Αγοραΐσι θακά, πρός τε Παλλάδος διπλοΐς 20 Ναοίς, επ' Ισμηνού τε μαντία σωοδώ. Πόλις γάς, ώσσες και αυτός ισοράς, άγαν Ηδη σαλεύει, κανακεφίσαι κάρα

$

out any comment; for instance, the mere reprinting the words tapi xdesvos may, without comment, lead the reader to observe that there is an allusion thereby intended to the moon's being an object well known to the whole world.

10. Προ τωνδε. The middlemost and foremost of the groupe of suppliants is the one who afterwards styles himself ιερευς Ζηνος: and he is, in fact, distinguished from the rest by a sort of zany's cap or cowl which he wears.

14. Κρατυνων χωρας εμης.

16. One of the petitioners has the same prototype as Voltimand in Hamlet, drawn in fig. 55, which prototype constitutes the hieroglyphic bird on the person of Ralph, now dipus; and this explains the expression και μακραν πτεσθαι.

Βυθών έτ' έχ οϊατε φοινία σάλο.
Φθίνεσα μεν κάλυξιν εγκάρποις χθονός 25
Φθίνεσα δ' αγέλαις βουνόμοις, τόκοισί τε
Αγόνοις γυναικών" εν δ' ο πυρφόρος θεός
Σκήψας ελαύνει λοιμός έχθιςος πόλιν,
ΥΦ' δ κενάται δώμα Καδμείων" μέλας
Δ' "Αιδης ξεναγμούς και γόοις ελατίζεται. 30
Θεοίσι μέν νυν εκ ίσέμενόν σ' εγώ,
Ουδ' οίδε παίδες, έζόμεσθ' εφέςιοι,
Ανδρών δε πρώτον έν τε συμφοραίς βία
Κρίνονlες, έν τε δαιμονων ξυναλλαγαίς
Ος η εξέλυσας άς Καδμείων μολών, 35

23. This line alludes to the libration of the moon, as the next does to its reddish-yellow or fiery colour.

25, 26, 27. Prototypes of all the objects mentioned in these lines may be traced in the moon, the obscuration of which seems to be denoted by the two next lines.

33. Ανδρων πρωτον, and ξυναλλαγαις. Νοta.

35. Μολων regards the librations, and προσθηκη θεα (38) intimates that all the appearances in the moon are to be ascribed to the sun, whose light she borrows.

40

Σκληράς αοιδε δασμών δν παρείχομεν.
Και ταύθ' υφ' ημών εδεν εξειδώς πλέον,
Ουδ' εκδιδαχθείς αλλά προσθήκη θεά
Λέγη νομίζη 9' ημίν ορθώσαι βίον.
Νύν τ', ώ κράτισον πάσιν Οιδίπε κάρα,
Ικετεύομέν σε σάνλες οίδε προςροποι,
Αλκήν τιν' ευρείν ημίν, άτέ το θεών
Φήμην ακούσας, τ' απ' ανδρός οίσθά πε.
«Ως τοίσιν έμπειροισι και τας ξυμφοράς
«« Ζώσας δρώ μάλιςα των βολευμάτων.
19' ώ βροτών άρις', ανόρθωσον πόλιν.
19', ευλαβή9.9'' ώς σε νύν μεν ήδε γη
Σωτήρα κλήζει της σάρος προθυμίας
Αρχής

δε

της σής μηδαμώς μεμνώμεθα, Στάντες γ' ες ορθόν και πεσόντες ύςερον. Άλλ’ ασφαλείας τήνδ' ανόρθωσον πόλιν Ορνιθι γαρ και την τόταισίω τύχην

45

50

50. This line, and the repetition in the next of an expression before used, and iros afterwards, regard the librations of the moon, or her restoration to equilibrium; as il' or itw in 46 regards her motion or planetary wandering.

Παρέσχες ημίν, και τανύν ίσος γεν8.
Ως είπερ άρξεις τήσδε γής, ώσπες κρατάς,
Ξυν ανδράσιν κάλλιον ή κενής κρατάν. 55
« Ως εδεν έςιν έτε σύργος, έτε ναύς,

Ερημος ανδρών μη ξυνοικούντων έσω.

Οι. Ω παίδες οικτροί, γνωτά κόκ άγνωτά μοι
Προσήλθε9' μείροντες εν γαρ οίδ' ότι
Νοσείτε πάντες, και νοσούντες, ως εγώ 60
Ουκ έςιν υμών όςις εξ ίσα νοσεί.
Το μεν γάρ υμών άλγος εις έν' έρχεται
Μόνον καθ' αυτόν, καδέν' άλλον και δ' έμή
Ψυχή σόλιν τε κάμε και σδμου ξένει.
Ως' έχ ύπνω γ' εύδοντά μεξεγείρετε,

65
Αλλ' ίςε πολλά μέν με δακρύσαντα δή,
Πολλάς δ' οδες ελθόντα φροντίδος πλάναις"

[ocr errors]

55. Nota συν ανδρασιν, and the whole of the two following lines; and note the frequent use of ανδρες, βροτοι, and ανθρωποι, with reference to the appearance of human figures in the moon.

69. Εις ενα Μονον, κεδν' αλλον.

65. Note this line, and the terms δακρυσαντα,. πολλας οδες πλαναις, ευ σκοπων, and μονην just following. ,

[blocks in formation]

70

Ην δ' ευ σκοπών εύρισκον ίασιν μόνην,
Ταύτην έπραξα παϊδα γαρ Μενοικέως
Κρέοντ', εμαυτό γαμβρόν, ες τα Πυθικά
Επεμψα Φοίβο δώμα9', ως πύθοιθ' ό, τι
Δρών, ή τί φωνών, τήνδε ρυσάιμην πόλιν.
Και μ' ήμας ήδη ξυμμετρούμενον χρόνο,
Λυπά, τί πράσσει το γάς είκότος πέρα,
Απεςι τελείω το καθήκοντος χρόνο.
Οταν δ' ίκηται, τηνικαύτ' εγώ κακός
Μη δρών αν είην σάνθ' όσαν δηλοί θεός.

75

70. Creon has the same prototype as Bacchus, drawn ante in fig. 116. He is stated in line 83 to be πολυσεφης παγκαρπε δαφνης, and so is he drawn in that figure (116) conformably to his prototype.

71. Επεμψα Φοιβο δωματα intimates that the moon is not to be considered but by a reference to her borrowing her light from the sun; and trubixa and πυθοιτo have regard to the resemblance of an hourglass, or oracle (by which the sun's course is observed), situate just before Creon, and often noticed in the former pieces.

77. Note the whole of this line, and ωναξ Απολλον, and particularly the expression λαμπρος ομματι, as

« السابقةمتابعة »