صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

Ιε. Αλλ' ας καλον σύτ' ειπας, οι δε τ' αρτίως Κρέοντα προς είχοντα σημαίνεσί μοι.

Οι. Ω' ναξ Απολλονγάρ έν τύχη γέ τω 80 Σωτήρι βαίη λαμπρός ώσπες όμμαι.

Ιε. Αλλ' εκάσαι μεν, ήδύς ο γάρ αν κάρα Πολυς εφής ώδ' αρπε παγκάρπε δάφνης.

Οι. Τάχ' εσόμεσθα: ξύμμετρος γάρ ώς κλύειν.

SCENA SECUNDA.

ΟΙΔΙΠΟΥΣ, ΚΡΕΩΝ, ΙΕΡΕΥΣ.

IAMBOI.

Οι. Αναξ, εμόν κήδευμα, πάι Μενοικέως, 85 Τίν' εμίν ήκεις το θεού φήμην φέρων και

Κρ. Εσθλήν λέγω γάς και τα δύσφορ', ι τύχοι Κατορθόν έξελθόντα, σάντ' αν ευτυχείν.

Οι. Εςιν δε ποιον τόπος και έτε γαρ θρασύς, Ούτ' εν προδείσας ειμί τω γε νύν λόγω. 90

applied to the prototype of Creon: the reader's attention has already been drawn to the 83d line.

Κρ. Εί τώνδε χρήζεις πλησιαζόντων κλύειν, Ετοιμος ειπείν, άτε και είχειν έσω.

Οι. Ες σάλας αύδα τώνδε γαρ πλέον φέρω Το πένθος, ή και της έμής ψυχής σέρι.

Κρ. Λέγουμ' αν οι ήκεσα τ8 θεού πάρα. 95 Ανωγεν ημάς Φοίβος εμφανώς άναξ, Μίασμα χώρας, ως τετραμμένον χθονί Εν τηδ', ελαύνειν, μηδ' ανήκες ον τρέφειν. Οι. Ποίω καθαρμώς τίς ο τρόπος της ξυμ

φοράς και Κρ. Ανδρηλατούνας, ή φονω φόνον σάλιν 100 Λύοντας, ως τόδ' αίμα χειμάζον πόλιν.

Οι. Ποίς γάρ ανδρός τήνδε μηνύει τύχην και

Κρ. Ην ημίν, ώ 'ναξ, Λάϊός ποθ' ηγεμών Γής τήσδε, σρίν σε τήνδ' απευθύνειν πόλιν.

Οι. Εξοιδ' ακέων & γάρ ίσείδόν γε πω. 105

92, 93. Στειχειν εσώ--ες πάντας αυδα- and Φοιβος in the 96th. .

100. Note the whole of this line; and ανδρος in the 102nd.

104. Note this line also: who Laïus was, will be explained presently.

Κρ. Τότε θανόντος νύν επιτέλλει σαφώς Tος αυτοελλας χειρί τιμωρείν τινάς.

Οι. Οι δ' εισί πό γής και πού τόδ' ευρεθήσεται Ιχνος παλαιάς δυς έκμαρτον αιτίας και

Κρ. Εν τήδ' έφασκε γη: « το δε ζητούμενον, « Αλωτόν· εκφεύγει δε ταμελόμενον. 111

Οι. Πότερα δ' εν οίκοις ήν αγροϊς ο Λαϊα Η γης επ' άλλης τώδε συμπίπτει φόνω και

Κρ. Θεωρος (ώς έφασκεν) εκδημών, σάλιν Πρός οίκον εκέ9' ίκεθ ως απεςάλη. 115

Οι. Ουδ' άγΓελός τις, έδε συμπράκτωρ οδο Κατάδ', ότε τις εκμαθών έχρήσατ' άν και Κρ. Θνήσκεσι γάρ, σλήν ας τις, δς φοβω

φυγών, Ων είδε, πλήν έν, έδεν έχ' ειδώς φράσαι.

Οι. Το ποιον; έν γάρ πόλλ' αν εξεύροι μαθών, Αρχήν βραχείαν α λάβομεν ελπίδος. 120

Κρ. Λησάς έφαςκε συντυχόντας, και μια Ρώμη κανείν νιν, αλλά συν αλήθει χερών.

• 106. Θανοντος-109, παλαιας--114. θεωρος εκδημων118. θνησκες --and φοβω.

Οι. Πώς αν ο ληςής, ά τι μη ξυν αργύρω Επράσσετ', ενθένδ' ες τόδ' άν τόλμης έβη; 125

Κρ. Δοκέντα ταύτ' ην: Λαΐς δ' ολωλότος Ουδείς αρωγός εν κακοίς εγίνετο.

Οι. Κακόν δε σοϊον εμποδών, τυραννίδος Ούτω πεσούσης, αργε τούτ' εξαδέναι και

Κρ. Η ποικιλωδος Σφίγξ τα ωρός ποσί σκοπεϊν, Μεθέντας ημάς ταφανή, προσήγελο. 131

Οι. Αλλ' εξ υπαρχής αύθις αύτ' εγώ φανώ Επαξίως γάρ Φοίβος, αξίως δε συ Προς του θανόνloς τήνδ' έθεσ9' επιςροφήν. Ως ενδίκως όψεσθε καμέ σύμμαχον, 135 Γη τήδε τιμωρέντα, τω θεώ θ' άμα.

194. Note συν αργυρω as regarding the appearance of coins on the person of Laïus presently pointed out.-126. ολωλοτος--129. πεσ8σης

130. Fig. 126 gives a drawing of the Sphinx, the prototype of which, if the north side of the moon be placed uppermost, may be seen on the right hand, as formed out of the person of Edipus himself: and thus it is that in a general sense, he may be said to explain the riddle of the sphinx; which he

Υπερ γαρ εχί των απωτέρω φίλων,
Αλλ' αυτός αυτό τούτ' αποσκεδώ μύσε.
Οσις γαρ ήν εκείνον ο κλανών, τάχ' αν
Κάμ αν τοιαύτη χαρί τιμωρεάν θέλοι. 140
Κρίνω προσαρκών ούν, έμαυτόν ωφελώ.
Αλλ' ώς τάχιςα παι δες, υμάς μεν βάθρων
does also in a more particular sense, as will be
shewn hereafter.

Fig. 196.

139. Note the whole of this line: and Φοιβος; θανοντος και εμε συμμαχον, and τω Θεω θ' αμα, of the fol- . lowing lines.

137. Note the whole of the five lines from υπερ. .

142. Note βαθρων ισασθε, &c., and the last line Θf the Scene, from ευτυχεις.

« السابقةمتابعة »