صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

Ιε. Αλλ' εις καλoν σύτ' είπας, οι δε τ' αρτίως Κρέοντα προς είχοντα σημαίνεσί μοι.

Οι. Ω' ναξ Απολλον & γάρ έν τύχη γέ τω 80 Σωτήρι βαίη λαμπρός ώσπερ όμμάτι.

Ιε. Αλλ' εικάσαι μέν, ήδύς: ο γάρ αν κάρα Πολυς εφής ώδ' αρπε παγκάρπε δάφνης.

Οι. Τάχ' εισόμεσθα: ξύμμετρος γάρ ώς κλύειν.

SCENA SECUNDA.

ΟΙΔΙΠΟΥΣ, ΚΡΕΩΝ, ΙΕΡΕΥΣ.

IAMBOI.

Οι. Αναξ, εμόν κήδευμα, πάι Μενοικέως, 85 Τίν' εμίν ήκεις το θεού φήμην φέρων και

Κρ. Εσθλήν λέγω γάς και τα δύσφορο, ει τύχοι Κατορθόν έξελθόντα, σάνταν ευτυχείν.

Οι. Εςιν δε ποιον τόπος και έτε γαρ θρασύς, Ούτ' εν προδίσας ειμί τω γε νύν λόγω. 90

applied to the prototype of Creon: the reader's attention has already been drawn to the 83d line.

Κρ. Εί τώνδε χρήζες πλησιαζόντων κλύειν, Ετοιμος ειπείν, άτε και είχειν έσω.

Οι. Ες σάλας αύδα" τώνδε γάρ αλέον φέρω Το πένθος, ή και της έμής ψυχής σέρι.

Κρ. Λέγοιμαν οι ήκεσα το θεού πάρα. 95 Ανωγεν ημάς Φοίβος εμφανώς άναξ, Μίασμα χώρας, ως τετραμμένον χθονί Εν τήδ', ελαύνειν, μηδ' ανήκεςον τρέφειν. Οι. Ποίω καθαρμώ; τίς ο τρόπος της ξυμ

φοράς και Κρ. Ανδρηλατούνας, ο φονω φόνον σάλιν 100 Λύοντας, ως τόδ' αίμα χειμάζον πόλιν.

Οι. Ποίς γαρ ανδρός τήνδε μηνύει τύχην και

Κρ. Ην ημίν, ώ 'ναξ, Λάϊος ποθ' ηγεμών Γής τήσδε, σρίν σε τήνδ' απευθύνειν πόλιν. * Οι. Εξοιδ' ακέων" έ γάρ εισίδόν γε πω. 105

92, 93. Στειχειν εσωες πάντας αυδα--- and Φοιβος in the 96th.

100. Note the whole of this line; and ανδρος in the 102nd.

104. Note this line also: who Laius was, will be explained presently.

Κρ. Τότε θανόντος νύν επιτέλλει σαφώς Tες αυτοελλας χειρί τιμωρείν τινάς.

Οι. Οι δ' εισί πδ γης και πού τόδ' ευρεθήσεται Ιχνος παλαιάς δυς έκμαρτον αιτίας και

Κρ. Εν τήδ' έφασκε γή: « το δε ζητούμενον, « Αλωτόν· εκφεύγει δε ταμελόμενον. 111

Οι. Πότερα δ' εν οίκοις ήν αγρούς και Λαίο Η γης επ' άλλης τώδε συμπίπτει φόνω και

Κρ. Θεωρος (ώς έφασκεν) εκδημών, σάλιν Πρός οίκον εκέ9' ίκεθ ως απεςάλη. 115

Οι. Ουδ' άγΓελός τις, έδε συμπράκτως οδε Κατάδ', ότε τις εκμαθών έχρήσατάν; Κρ. Θνήσκεσι γάρ, αλήν εις τις, δς φοβω

φυγών, Ων είδε, σλήν έν, όδεν είχ' ειδώς φράσαι.

Οι. Το ποιον; έν γάρ πόλλ' αν εξεύροι μαθείν, Αρχήν βραχείαν α λάβοιμεν ελπίδος. 120

Κρ. Λησάς έφαςκε συντυχόντας, και μια Ρώμη κλαιεϊν νιν, αλλά συν αλήθει χερών.

- 106. Θανοντος-109. παλαιας--114. θεωρος εκδημων118. θνησκες --and φοβω.

Οι. Πώς δν ληςής, ά τι μη ξυν αργύρω Επράσσετ', ενθένδ' ες τόδ' άν τόλμης έβη; 125

Κρ. Δοκέντα ταύτ' ην: Λαΐς δ' ολωλότος Ουδείς αρωγός εν κακοίς εγίνετο.

Οι. Κακόν δε σοίον εμποδών, τυραννίδος Ούτω πεσούσης, είργε τούτ' εξειδέναι ;

Κρ. Η ποικιλωδος Σφίγξ τα αρός ποσί σκοπών, Μεθέντας ημάς ταφανή, προσήγελο. 131

Οι. Αλλ' εξ υπαρχής αύθις αύτ' εγώ φανών Επαξίως γάς Φοίβος, αξίως δε συ Πρός του θανόνloς τήνδ' έθεσ9' επιςροφήν. Ως ενδίκως όψεσθε και με σύμμαχον, Γη τήδε τιμωρέντα, τω θεώ θ' άμα.

135

124. Note συν αργυρω as regarding the appearance of coins on the person of Laïus presently pointed out.-126. ολωλοτος--129. πεσεσης

130. Fig. 126 gives a drawing of the Sphinx, the prototype of which, if the north side of the moon be placed uppermost, may be seen on the right hand, as formed out of the person of Edipus himself: and thus it is that in a general sense, he may be said to explain the riddle of the sphinx; which he

Υπέρ γάρ όχι των απωτέρω φίλων,
Αλλ' αυτός αυτό τούτ' αποσκεδώ μύσε..
Οεις γάρ ήν εκείνον ο κλανών, τάχ αν
Κάμ αν τοιαύτη χειρί τιμωρεάν θέλοι. 140
Κίνω προσαρκών ούν, έμαυτόν ώφελώ.
Αλλ' ώς τάχιςα παι δες, υμείς μεν βάθρων
does also in a more particular sense, as will be
shewn hereafter.

Fig. 126.

139. Note the whole of this line: and Φοιβος; θανοντος ; εμε συμμαχον, and τω Θεω θ' αμα, of the following lines.

137. Note the whole of the five lines from uwep. 149. Note βαθρων ισασθε, &c., and the last line of the Scene, from ευτυχεις.

« السابقةمتابعة »