صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

Ανορμου εισέπλευσας εύπλοίας τυχών και
Aλλων δε πλήθG- εκ επαισθάνη κακών,
A σ' εξισώσει σοί τε και τους σοίς τέκνοις.
Προς ταύτα, και Κρέονία και τεμόν σόμα
Προπηλάκιζε σε γάρ εκ έςι βροτών 435
Κάκιον, όςις εκτριβήσεταί πολε.

Οι. Η ταύτα δήτ' ανεκτά πρός τότε κλύει;
Ουκ εις όλεθρον και όχι θάσσον και ο σάλιν
ΑψορρG- οίκων τώνδ' άποςραφεις άπει και
Τα. Ουδ' ακόμην έως αν, συ μη κάλεις.440

Οι. Ου γάρ τι σ' ήδειν μώρα φωνήσοντ' επει Σχολή σ' αν οίκες τους έμες εςειλάμην.

Note the 433rd line, and the expression in the 435th, as insinuating that the prototype of dipus is constantly likened to the devil, as observed passim.

438. Note παλιν αψορρος, and the remainder of the line, as referable to the librations of the moon, and the successive return to view of those portions of her which have been before obscured.

441. Note μωρα φωνησοντα, as of folly or lunacy; the 444th line contains the like allusion.

Τα. Ημές τοιοίδ' έφυμεν, ώς μέν σοι δοκά, Μώροι γονεύσι δ' όι σ' έφυσαν, εύφρονες.

Οι. Ποίοισι και μείνουν τις δε μ' έκφύρι βροτών;
Τα. Ηδ' ημέρα φύσει σε και διαφθερεί. 446
Οι. Ως πάντ' αΓαν η ανικτά και σαφή λεξεις.
Τα. Ουκούν συ ταύτ' άρις ευρίσκειν έφυς.
Οι. Τοιαύτ' ονείδιζ οίς έμ' εύρήσεις μέσαν.
Τα. Αύτη δε μέντοι σ' η τύχη διώλεσεν. 450
Οι. Αλλ' ί πόλιν τήνδ' έξέσωσ', ού μοι μέλι.
Τα. Απειμι τοίνυν και συ, παί, κόμιζέ με.

Οι. Κομιζέτω δη9'' ως παρών τα γ εμποδών 0χλείς" συθείς τ' αν εκ αν αλσύναις πλέον.

Τει. Ειπών απειμ' ών ένεκ ήλθον, και το σον 455 Δίσας πρόσωπον και γάρ έσθ' όπο μ' όλίς: Λέω δέ σοι τον ανδρα τέτον, δν σάλαι

4.45. Note Βροτων, and (particularly) the whole of the line next ensuing, and the three following lines.

452. The boy, who conducts Teiresias in his blindness, has the same prototype as Portia in the Merchant of Venice, in her boy's clothes ; that prototype is, in fact, situate (in light) just before

Ζητείς, απειλών κανακηρύσσων φόνον
Τον Λαύριον· δτός εςιν ενθάδε,
Ξενώ λόω μέτοικG» είτα δ' εγγενής 460
Φανήσεται Θηβαίος. όδ' ήσθήσεται
Τη ξυμφορα τυφλός γαρ εκ δεδορκότο,
Και πτωχος αντί αλεσία, ξένην έπι
Σκήπτρω ωροδεικνύς γαίαν εμπορεύσεται.
Φανήσέlαι δε παιδί τους αυτο ξυνών - 465
Αδελφός αυτός και πατής, καί ής έφυ
Γυναικός, υιός και πόσις, και του πατρός
Ομόσπορός τε και φονεύς και ταύτ' ιών

rson

the person of Teiresias, and looking towards him ; the boy is drawn in

Fig. 132.

455. Απειμ' and note the whole of the speech with which Teiresias concludes this scene.

Είσω λοΓίζε" κάν λάβης μ' έψευσμένον,
Φάσκειν έμήδη μαλλική μηδέν φρονείν.

470

SCENA TERTIA.

Α Ν ΤΙΣ ΤΡΟΦΙ Κ Α.

ΣΤΡΟΦΗ Α.

ΧΟΡΟΣ.

475

Τις όντιν' α θεσωιέπεια
Δελφίς είπε πέτρα ,
Αόρντ' αρρήτων
Τελέσανlα φοινίαισι χερσίν;
Ωρα νιν αελλοπόδων ίππων
Σθεναρώτερον φυδά πόδα νωμαϊν.
Ενοπλος γαρ επ' αυτόν έπενθρώσκει

Πυρί και σεροπαλίσι Διός γενέτας.
Δειναι δ' άμ' έπονται
Κήρες αναπλάκητοι.

ται

480

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ Α.

Ελαμψε γάς το νιφόεντα
Αρτίως φανείζα

485

Φάμα Παρνασσ,
Τον άδηλον άνδρα πάντ' ιχνεύειν.
Φοιτα και υπέρ αρίαν ύλαν,
Ανά τ' άντρα και πέτρας, ως ταύρG-,
ΜέλεG- μελέω ποδι χηρεύων,
Τα μεσόμφαλα γάς απονοσφίζων
Μαντεία: τα δ' αιεί
Ζών/α αεριποτάτοι.

490

ΣΤΡΟΦΗ Β.

405

Δεινα μεν εν δεινα ταράσσει
Σοφός οιωνοθέτας,
Ούτε δοκούντόταποφάσκον-
Θ' ό, τι λέξω δ' απορώ.
Πέτομαι δ' ελπίσιν, ότ' εν-
Θάδ' δρών, ότοπίσω.
Τί γαρ ή Λαβδακί δαις,
Η τω Πολύβε νεϊκG- έκρι-
Τ', ότε πάροιθέν ποτ' εδώ,
Ούτε τανύν πω έμαθόν
Τι, προς ότε δή βασάνω,
Επί ταν επί δαμον .

500

« السابقةمتابعة »