صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

XVIII.

DE HEINRICO.

Nunc almus assis filius thero ewigero thiernun
benignus fautor mihi, thaz ig iz cósan muozi
de quodam duce, themo héron Heinriche,
qui cum dignitate thero Beiaro riche bewarode.

Intrans nempe nuntius, then keisar manoda her thus.
'cur sedes'infit 'Otdother unsar keisar guodo?
hic adest Heinrich, bruother † hera kuniglich.
dignum tibi fare thir selvemo ze sine.'

Tunc surrexit Otdo, ther unsar keisar guodo,
perrexit illi obviam inde vilo manig man
et excepit illum mid mihilon éron.

Primitus quoque dixit “willicumo Heinrich,
ambo vos aequivoci, bethiu goda endi mi;
nec non et sotii, willicumo sid gi mi.'

15

Dato responso fane Heinriche số scono
coniunxere manus. her leida ina in thaz godes hûs:
petierunt ambo thero godes gepåtheno.

Oramine facto intfieg ina aver Otdo,
duxit in concilium mit michelon éron
et omisit illi sỘ waz sô her thâr hafode,
praeter quod regale, thès thir Heinrih ni gerade.

20

Tunc stetit al thiu språkha sub firmo Heinriche.

XVIII, 1 unc (raum für die initiale freigelassen) almus thero euuigero assis thiernun filius: die änderung nach Wackernagel 1830 5 namoda, verb. von Lachmann 6 sedes, es kaum mehr sichtbar unsar, darnach o radiert; ob eine gleiche rasur auch nach keisar stattgefunden, ist nicht sicher 7 brı... her, das punktierte völlig verwischt8 dignum tibi fore thir selue moze sine: Wackernagel 1830 fare; Schade decas p. 7 trennte richtig selvemo ze 11 mid (darauf dasselbe wort ausradiert) mihilon 1 4 uuillicumo sidigimi 15 scone, verb. von Wackernagel 1830 18 intsiegina, nicht Int siegena 19 ducă 20 amisit, verb. von Lachmann þar 22 Heinricho, verb. von Wackernagel 1830

quicquid Otdo fecit, al geried iz Heinrih:
quicquid ac omisit, ouch geried iz Heinrich.

25

Hic non fuit ullus (thes hafon ig guoda fulleist
nobilibus ac liberis, thaz thid allaz war is),
cui non fecisset Heinrich allero rehto gilich.

XIX.
MODUS QUI ET CARELMANNINC.

Inclito caelorum laus sit digna deo.

Qui caelo scandens soli regna
visitavit redempturus hominem
maligni seductum suasione vermis.
Quem, quis qualis quantus quid sit,
ratione gestiens rimari
inmensum quem scias benignum potentem.
Patris verbum caro factum,
mundi lumen tenebras superans,
puellam regalem matrem fecit Mariam.
Castam intrans carnem sumpsit
qui peccati maculam non novit,
ut unus regnaret factus homo deus.

Ioseph iustus quem accepit
angelico doctus verbo
regem regum agnovit maximum.
angelus pastorum monstrat gregi deum.
Caelum torquens, astra regens,
involutus pannis, plorans

XVIII, 24 amisit h einrihc 25 fulleist deutlich, eine änderung in fullust nicht nötig 26 nobilis, verb. von Lachmann tid

XIX, 1 bl. 60a Inclita A(Wolfenbüttel), nclito, raum für die initiale gelassen B(Cambridge) 2 caelo Fröhner) celos A, celos B: ae und e unabhängig von der hs. zu unterscheiden, habe ich mir überall erlaubt 5 quid) quis A 15 anglico B

rusticorum tecmina pannorum
pertulit qui cuncta potestate protulit.

Quem Herodes regno timens
instrumentis bellorum quaesivit
perdendum, hunc magi munere quaerebant.
Stella duxit quos fidelis,
donec puer erat ubi conlulit.
intrantes dederunt munera supplices.

25

30

Monstrant auro regem esse,
praesulem designant thure,
mirram signum tumuli tribuere domino.

Hunc Iohannes baptizavit
unda pulchri Iordanis,
et vox patris natum iussit exaudiri populis.

35

Hic clara natus matri dedit signa,
caelorum demonstrat se fore deum.
aqua suam gaudens mutat naturam,
et convivis unda mitis versa vinum placuit.
Lazarum terrae tenebris conclusum
amissum sumere praecepit flatum,
ut qui saeva committat piacula,
dum laborat emendando, mortis surgat tumulo.
luvenem quem reliquit vitae flamen,
dum turba urbe portat luctuosa,
surgere iubet mortis victa lege,
quo loquelae det iniustae hoc exemplum veniae.

40

45

XIX, 21 qui cunta B, quęcumque A 22 Herodes rex B regna A nach 22 seductorem se suadente B, wofür Jaffé seductore sic suadente 25 quos dux fidelis AB, verb. von Duméril nach 25 sic doctorē (l. rectore Jaffé) tunc iubente dh, eine mit der nach 22 eingeschobenen zwiefach reimende zeile B

27 simplices A 29 ture A 30 mirra B tumulo AB domini B darauf eine ganze str, in B: Tunc Herodes iussit cunctos

iugulari masculos,

quos natura produxit binis quoque annis (s. anm.) 31 bl. 60b iohannes A baptitauit B 34 natusque B matre AB

35 demonstrans B 37 mitis) nutis A in uinum B 39 amissum praecepit sumere praecepit A flatum fehlt B 40 saeva] sacra A 41 emendendo A surgit B 42 uita A 44 s, anm.

Puellam vitae lumine privatam
in domo vitae restauravit verbo:
cogitando qui peccavit animo,
discat deo confiteri tecta mente crimina.

50

Hic in cruce pendens
quos creavit princeps regum redemit.
inferni confregit vectem alligando principem.
Rex resurgens morte
victor fulget ascendendo, thronum
tenet quo coronas sanctis coronandis imponit.

Spiritum tunc sacrum, sibi coaeternum
nuncios transmisit consolari bissenos,
quo linguis loquendo gentibus non timidi
verba vitae praedicarent quae Iudaea sperneret.
Agmina caelorum gaudeant quod incola,
quem gignebat virgo, praesidet in caelo,
tincta veste de Bosra, gentium redemptio,
terram polum ignem pontum rex in pace componens,

Regnum cuius finem nescit, sceptrum splendet nobile, caelo sedeps, mundum implens, factor facta continens.

65

XX.

MODUS FLORUM.

Mendosam quam cantilenam ago
puerulis commentatam dabo,
quo modulos per mendaces risum
auditoribus ingentem ferant.

xix, 46 Puella A priuata A 47 restauit B 48 quid A 55 imponit vor sanctis AB 56 tunc] hunc A, dum B 57 consolare A bl. 61a bissenos A 58 nouis A, nobis B nach loquendo. vgl. acta ap. 10, 46; der zusatz nach Marc. 16, 17 60 incolệ A 61 presidens B 62 postra A

63 terra B componit B

XX, 2 commendatam A(Wolfenbüttel) 3 mododulos B(Cambridge) 4 fera B

Liberalis et decora
cuidam regi erat nata
quam sub lege huius modi
procis opponit quaerendam.

"Si quis mentiendi gnarus
usque ad eo instet fallendo,
dum caesaris ore fallax
praedicitur, is ducat filiam.'

Quo audito Suevus
nil moratus infit
‘raptis armis ego
dum venatum solus irem,
lepusculus inter feras
telo tactus occumbebat.
mox effusis intestinis
capud avulsum cum cute caedo.

Cumque caesum manu
levaretur capud,
aure laeva effunduntur
mellis modii centeni,
sotiaque auris tacta
totidem pisarum fudit.
quibus intra pellem strictis,
lepus ipse dum secatur,
crepidine summae caudae
cartam regiam latentem cepi.

Quae servum te firmat esse meum.'
‘Mentitur' rex clamat “carta ét tu.'

Sic rege deluso Suuevus
arte regius est gener factus.

XX, 8 obponit B 10 adeo AB 12 s. anm. 14 inquit B 16 cū B

uenatus A, uenatu B 17 lepusculum interferam A 20 caput B hier und 22 caedo] cruda B 23 laeva] laesa A, lesa B, verb. von Duméril aure nach lesa B 26 bisarum A 29 summa B 31 te firmat] confirmat A

32 clamat rex B 33 sueuus B 34 falsa gener regius est arte factus B

« السابقةمتابعة »