صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

Carmm. XXXIV. Dianæ sumus in fide.

LXI. Collis o Heliconii.

XI. Undecimi generis est Pherecratius, qui fere constat spondæo, dactylo, atque iternm spondæo, ut:

Exēr | cētě jú | vēntām Catullus tamen in prima sede frequentius trochæum collocat; cujusmodi sunt:

Lütě lūm pědě | soccüm
Frige rans Aga nippe
Semper ingene | rari

Sospi | tes ope | gentem nonnunquam et iambum, ut in illis :

Půēl læquè că | nãmūs

Hymen 1 o Hyme / næe semel secundo loco spondæum adhibuit:

Nutri | ūnt hū / mörē Hoc genere versus bis utitur, nempe Carmm. XXXIV. et LXI, cum Glyconio.

XII. Duodecimi generis est Hexameter ; cujus notissima structura. Catullus non raro adhibet spondæum pro dactylo in quinta sede, veluti :

Tempe quæ syl | væ cingunt super impēndentes
Non prius ex illo fla g rantia | decli | navit

Eruit illa pro cul ra d icibus | extur | bata
Hoc genere versus utitur Poëta noster bis perpetua serie,
Carm. LXII. Vesper adest, juvenes ! consurgite! Vesper Olympo.

Lxiv. Peliaco quondam prognatæ vertice pious. alternis vero cum Pentametro, a Carm. LXV. usque ad finem libri. Nonnulli apud Nostrum occurrunt hypermetri, cujusmodi sunt exempli causa :

Inde pater Divum sancta cum conjuge, natisque.

Et qui principio nobis terram dedit, auctore. XIII. Decimi tertii generis est Pentameter Elegiaciis, æque no. tus. Est autem Catullus, more antiquiorum poëtarum, in hoc genere nonnunquam duriusculus : qualia enim sunt illa :

Troja virum et virtutum omnium acerba cinis.
Quam modo qui me unum atque unicum amicum habuit.
Vere, quantum a me, Lesbia, amata, mea, es.
Divum ad fallendos numine abusum homines

Nec desistere amare, omnia si facias.
Et si qua sunt alia similia.

[ocr errors]

XIV. Decimi quarti generis est Galliambicus ; quo utitur Carm. LXIII. [In constituendo hujus Carm, metro, çum ejus ratio non satis perspecta esset, nec ad veteris exempli normam exigi posset, valde inter viros doctos disceptatum fuit, adeo, ut ex opinionum varietate mira quoque in textu enata sit lectionis varietas et depravatio. Ex sententia Vulpii Galliambus constat sex pedibus, quorum prior frequentius est anapæstus, nonnunquam spondæus vel tribrachys : secundus fere iambus, rarius anapæstus, tribrachys vel dactylus : tertius sæpe iambus, raro spondæus : quartus dactylus vel spondæus : quintus sæpe dactylus, interdum tamen creticus aut spondæus ; ultimus anapæstus et uonnunquam iambus præcedente cretico. Werthesius Galliambi Schema metricum exhibuit hoc :

| Uv-| U- lu-l-uv -uv UV-1

uuuuu

Sed Reizius, peritissimus harum rerum magister, contra Werthesii rationem proposuit hanc : Werthesius, in exponendo metro Galliambico vebementer a veritate aberravit, metri cæsura tollenda, et ejus tribus ultimis pedibus, apapæsto, et duobus iambis, in duos dactylos et anapæstum vertendis. Non cogitavit, cæsuram esse duplicem : aliam podicam, ut hexametri, aliam vero metricam, ut pentametri. Podica in pede trisyllabo in alterutram e duabus prioribus syllabis cadere potest: metrica nihil variat, ut nec in Galliambo, qui eam habet. Non debuit igitur Galliambi cæsuram, quæ metrica est, podicam facere.']

ELENCHUS ALPHABETICUS

NONNULLORUM SCRIPTURÆ COMPENDIORUM

QUÆ IN VV. LL. OCCURRUNT.

Ald. 1. Ald. 2. Aldd. Anon.

Avant.

Bal. Barth. Bentl. Bip. 1. Bip. 2. Bodi, Bond. Brix. Broukh. Burm. Cacc. Cant. Calp. Colin. Colum. Commel. Corrad.

Editio Aldina, 1502.

- 1515.

- utraque.
Excerpta Anonymi, quem D'Orvillium esse suspicatur Laur.

Santenius.
Hieronymus Avantius, cujus Emendationes in Catullom editæ

sunt a Moravio an. 1494. et repetitæ in edd. Venet. 1500. et

Ald. 1502.
Codex Baluzianus ap. Santenium.
Frid. Gottlieb Barthius.
Richardus Bentleius.
Editio Bipontina, 1783,

1794.
Codex Bodleianus Oxon.
Bondanus in Var. Lect.
Editio Brixiensis an. 1486. cura Parthenii.
Janus Broukhusius.
Petrus Burmannus.
Excerpta Francisci Cacciæ.
Editio Cantabrigiensis, an. 1702.
Calpurnius in Ed. Vicentina, an. 1481.
Editio Colinæi Parisini.
Codex Hieronymi Columnæ.
Liber Commelinianus membranaceus, quo usus est Vossius.
Corradini de Allio, (codicis jactator, cujus nec vola nec vesti-

gium unquam extitit), in Ed. sua an. 1738.
Codex Corvini, quo usus est Santenius.
Codex antiquus Jacobi Cujacii, J. C. quo usus est Scaligerus.

Corv. Сој.

Dat.
Doer.
Dorv.
Dorv. c.
Dous. P.
Dous. F.
Douss.
Dresd.
Ed. anon.

Eld, Faër. Frut. Frut. c. Gall. Gött, 1.

Gött, 2.
Græv.
Gryph. 1.
Gryph. 2.
Gryph. 3.
Gryph. 4.
Gryph. 5.
Gryph. 6.
Guar. P.
Goar. F.
Gud.
Garl.
Hamb.
Hand.
Heins.
Henr.
Huscbk.
Itall.
Lamb.
Lat. Lat.
Leid.
Leon.
Lenz.
Lips.
Livin.
Maff.
Maff. 1.
Marcil.
Markl,
Medic,

Datianus optimæ notæ codex, quo usus est Santenius.
Doeringius in Editione 1788, 1792.
D’Orvillius.
Codex D'Orvillianus.
Janus Dousa Pater,

Filius.
Editio Dousarum, an. 1592.
Codex Dresdensis ab Handio citatus.
Catulli Opera ex castigatt. et obss. Grævii, Vossii, et Vulpii

emendata ; sine a. et I.
E. Hub. Eldickius.
Gabriel Faërnus.
Lucas Fruterius in Verisimilibus.
Codex ejusdem,
Codex Scaligeri Gallicanus.
Editio Goettingensis, an. 1742. cujus basis est Ed. Corradini de

Allio.
Editio Goettingensis, an. 1762.
Editio Græviana,
Editio Gryphiana, an. 1534.

1537. Doeringio primum cognita.
- 1542.
- 1544.
- 1546.

1551.
Guarinus Pater.

— Filius.
Codex Gudianus, quo usus est Santenius.
Gurlittas ad Epithalamium Pelei et Thetidos.
Codex Hamburgensis.
Ferdinandus Handius in Observ, Crit, in Catullum, 1809.
Nic. Heinsius in Notis ad Catullum.
Editio Seb. Henricopetri, an. 1592.
Imman. Gottlieb Huschkius in Epist. Crit, ad Santenium.
Codices Italici ap. Nic. Heinsium.
Codex Lambini.
Latinus Latinius in Variantibus.
Codex Leidensis, quo usus est Santenius.
Lennep ad Coluth.
Carol. Gott. Lenzius ad Epithalamium Pelei et Thetidos. .
Justus Lipsius.
Joannes Livineius in Notis editis an. 1621.
Scipio Maffeus.
Liber ejusdem, quo usus est Statius.
Theodorus Marcilius in Asterismis.
Marklandus in Notis ineditis ap. Santenium.
Codex Mediceus.

Mediol.

Codex Mediolanensis omnium vetustissimus, quo usus est Vos

sias.

[ocr errors]

all.

Mel. Janus Meleager in Spicilegio.
Mem. c. Codex Memmianus membranaceus, scriptus an. 1465. et quo

usus est Passeratius. Mitsch. Mitscherlichius in Emendationibus in Catull. et Epist. Crit, ad

Heynium. Munck. Munckerus. Mur. M. Ant. Muretus in Ed, an. 1559. Nan. Codex Nanianus. Obs. Mis. Observationes Miscellaneæ, quæ cura D'Orvillii prodierunt. Palat, m. Codex Palatinus membranaceus. Palat. p.

papyraceus. Palatt.

uterque.
Pallad. Palladius Fascus in Ed. Venet. an. 1497.
Palm. Matthæus Palmerius.
Palm. c. Codex ejusdem, quem sua manu an. 1428. scripserat, et quo usos

erat Andreas Schottus.
Parth. Anth. Parthenius qui Ed. Brixiensem curavit, an. 1486.
Pat. 1. Codex Patavinus primus, quo usus est Statius.
Pat. 2. Codex Patavinus secundus, quo usus est idem Statius.
Passer. Passeratius in Ed, an. 1608.
Perr. Exc. Ant. Perreii Excerpta.
Polit. Ang. Politianus.
Pont. Jovianus Pontanus, Scriba Regius.
Pucc. Exc. Francisci Puccii Excerpta.
Raph. Editio Raphelengii.
Reg.

Charta Regia.
Rheg. Editio Rhegii Lepidi, an. 1481,
Ricc. Codex Riccardianus, quo usus est Santenius.
Ruhnk, Exc. Ruhnkenii Excerpta.
Saib.

Codices duo chartacei Saibantium Veronæ.
Salm. Salmasius.
Sant. Laurentius Santepius.
Scal. 1. Scaligerus in Edit, an. 1577.
Scal. 2.

- 1600.1
Schott. Andreas Schottus.
Schrad. Schraderas.
Silv. Philippus Silvius in Ed, Delph. an. 1685.
Stat. Achilles Statius in Ed. an. 1566.
Thuan. Codex Thuanens vetustissimus membranaceus, quo usus est

Vossius.
Tit. Robertus Titius in Prælectionibus ad Catullum.

" Ed. an. 1582. mera est repetitio Ed. an. 1577.

« السابقةمتابعة »