صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

Ipfe caput nitidum cinctus rutilante coronâ,
Læráque frondentis geftans umbracula palma
Æternùm perages immortales hymenæos ;
Cancus ubi, choreisque furit lyra mista beatis,
Festa Sionæo bacchantur & Orgia Thyrso.

G

Jan. 23. 1646. Ad Foannem Roupum Oxonienfis Acade

iniæ Bibliothecarium, De libro Poematum amiffo; quem ille fibi denuo

mitti postulabat, ut cum aliis noftris in Biblio-
thecâ publicâ reponeret, Ode.

Strophe 1.
Emelle cultu fimplici gaudens liber,
Fronde licet gemina

Munditiéque' nitens non operosa,
Quam manus attulit
Juvenilis olim,
Sedula tamen haud nimii Poëtæ ;
Dum vagus Ausonias nunc per umbras
Nunc Britannica per virera lusit,
Insons populi, barbitoque devius
Indulsit patrio, mox itidem peâine Daunio
Longinquum intonuit melos
Vicinis, & humum vix tetigit pede ;

Antistrophe.
Quis te parve liber, quis te fratribus
Subduxit reliquis dolo ?"
Gum tu miffus ab urbe,

.

Do&o jugiter obfecrante amica,
Illuftre tendebas iter
Thamelis ad incunabula
Cærulei patris,
Fontes ubi limpidi
Aonidum, thyasusque facer
Orbi notus per immensos
Temporum lapfus redeunte cælo,
Celeberque futurus in avum.

Strophe 2.

Modò quis deus, aut editus deo
Priftinam gentis miseratus indolem
(Si satis noxas luimus priores,
Mollique luxu degener otium)
Tollat nefandos civium tumultus,
Almaque revocet studia fanétus,
Et relegatas fine fede Musas
Jam penè totis finibus Angligenům;
Immundasque volucres
Unguibus imminentes
Figat Apollineâ pharetra,
Phineámque abigat pestena procul amne Pegasco.

Antistrophe.
Quin tu, libelle, nuntii 'licet malá
Fide, vel ofcitantiâ
gemel erraveris agmine fratrum,
Seu quis te tencat fpecus,
Seu qua te latebra, forfan unde vili
Callo teréris institoris insulfi,
Lätare felix, ca itcrum tibi

[ocr errors]

-3

Spes nova fulget posle profundam
Fugere Lethen, vehique Superam
In Jovis aulam remige pennå ;

Strophe 3.
Nam te Roüfius sui
Optat peculi, numeroque justo
Sibi pollicitum queritur abesle,
Rogatque venias ille cujus inclyta
Sunt data virûm monumenta curæ :
Téque adytis etiam facris
Voluit reponi, quibus & ipfe præsidet
Æternorum operum cuftos fidelis,
Quæftorque gazæ nobilioris,
Quàm cui præfuit lön
Clarus Erechtheides
Opulenta dei per templa parentis
Fulvofque tripodas, donaque Delphica,
Ion Actæâ genitus Creusa.

[ocr errors]

Antistrophe.
Ergo tu visere lucos
Musarum ibis amanos,
Diamque Phobi rursus ibis in domum
Oxoniâ quam valle colit
Delo pofthabitâ,
Bifidoque Parnassi jugo:
Ibis honeftus,
Poftquam egregiam tu quoque fortem
Na&us abis, dextri preče follicitatus amici.
Illic legéris inter alta nomina
Authorum, Graiæ fimul & Latinæ
Antiqua gentis lumina, & verum decus.

Epodos.
Vos tandem haud vacui mei labores,
Quicquid hoc fterile fudit ingenium,
Jam serò placidam sperare jubeo
Perfunctam invidiâ requiem, sedesque beatas
Quas bonus Hermes
Et tutela dabit folers Roüsi,

(longè
Quo neque lingua procax vulgi penetrabit, atque
Turba legentum prava facesset ;
At ultimi nepotes,
Et cordatior ætas
Judicia rebus æquiora forsitan
Adhibebit integro finu.
Tum livore sepulto,
Si quid meremur sana pofteritas fcict
Roülio favente.

Ode tribus constat Strophis, totidemqüe AntiAtrophis unâ demum Epodo claufis, quas, tametfi omnes nec verfuum numero, nec certis ubique colis exaétè respondeant, ita tamen fecuimus, commodè legendi potius, quàm ad antiquos concinendi modos rationem spectantes. Alioquin hoc, genus re&tiùs fortasse dici monoftrophicum debuerat. Metra partim sunt reale gioir, partim & Tonga Aupiva. Phaleucia quæ sunt, Spondæum tertio loco bis admittunt, quod idem in fecundo loco Catullus ad libitum fecit.

A SMALL

TRACTATE

OF EDUCATION,

T 0

Mr. HARTLIB.

RS

« السابقةمتابعة »