صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

Mand vocans, & ferus agens in pafcua coeli,
Temporis & gemino difpertit regna colore.
Fulget, obitque vices alterno Delia cornu,
Cæruleumque ignem paribus complectitur ulnis.
Nec variant elementa fidem, folitóque fragore
Lurida perculfas jaculantur fulmina rupes.
Nec per inane' furit leviori murmure Corus,
Stringit & armiferos æquali horrore Gelonos
Trux Aquilo, spiratque hyemem, nimbosq;, volutar.
Utque solet, Siculi diverberat ima Pelori
Rex maris, & raucâ circumftrepit æquora conchâ.
Oceani Tubicen, nec vaftâ mole minorem
Ægæona ferunt dorso Balearica cete.
Sed neque Terra tibi sæcli vigor ille vetufti
Priscus abest, servatque suum Narcissus.odorem,
Et puer ille suum tenet & puer ille decorem
Phoebe tuusque & Cypri tuus, nec ditior olim
Terra datum sceleri celavit montibus aurum
Conscia,vel sub aquis, gemmas. Sic deniq; in-xvum
Ibit cunctarum series juftislima rerum,
Donec famma orbem populabitur ultima, laisv
Circumplexa polos, & vafti culmina coeli;
Ingentique rogo flagrabit machina mundi,

[ocr errors][merged small][merged small]

Memoria mater, quæque in immenfo-procul
Antro recumbis otiosa Æternitas,
Monumenta servans, & ratas leges Jovis,
Colique fastos atque ephemeridas Deûm,

Quis ille primus cujus ex imagine
Natura follers finxit humanum genus,
Æternus, incorruptus, æquævus polo,
Unusque & univerfus, exemplar Dei?
Haud ille Palladis gemellus innubæ
Interna proles infidet menti Jovis ;
Sed quamlibet natura fit communior,
Tamen seorsùs extat ad morem unius,
Et, mira, cerco ftringitur fpatio loci ;
Seu sempiternus ille fyderum comes
Coeli pererrat ordines decemplicis,
Citimúmve terris incolit Lunæ globum:
Sive inter animas corpus adituras sedens
Obliviosas torpet ad Lethes aquas :
Sive in remotâ fortè terrarum plaga
Incedit ingens hominis archetypus gigas,
Et diis tremendus erigit celfum caput
Atlante major portitore fyderum.
Non cui profundum cæcitas lumen dedit
Dircæus augur vidit hunc alto finu ;
Non hunc filenti nocte Plëiones nepos
Vatum fagaci præpes oftendit choro;
Non hunc facerdos novit Affyrius, licet
Longos vetufti commemoret atavos Nini,
Priscumque Belon, inclytumque Osiridem.
Non ille crino gloriofus nomine
Ter magnus Hermes (ut fit arcani sciens)
Talem reliquit Ifidis cultoribus.
At tu perenne ruris Academi decus
(Hæc monftra fi cu primus induxti scholis)
Jam jam poëtas urbis exules tuæ
Revocabis, ipfe fabulator maximus,
Aus inftitutor ipfe migrabis foras,

Ad Patrem.

TUNC mea Pierios cupiam per pe&ora fontes

Volvere laxatum gemino de vertice rivum ;
Ut tenues oblita sonos audacibus alis
Surgat in officium venerandi Musa parentis.
Hoc utcunque tibi gratum pater optime carmen
Exiguum meditatur opus, nec novimus ipfi
Aptiùs à nobis quæ poffunt munera donis
Refpondere tuis, quamvis nec maxima poflint
Respondere tuis, nedum ut par gratia donis
Esse queat, vacuis quæ redditur arida verbis.
Sed tamen hæc noftros oftendit pagina census,
Et quod habemus opum chartâ numeravimus istâ,
Quæ mihi sunt nulla, nisi quas dedit aurea Clio
Quas mihi femoto fomni peperere fub antro,
Et nemoris lauret a facri Parnassides umbræ.

Nec tu vatis opus divinum despice carmens,
Quo nihil æthereos ortus, & semina cæli,
Nil magis humanam commendat origine mentem...,
Sancta Promethéż retinens veftigia flamma,
Carmen amant superi, tremebundaque Tartara car-
Ima ciere valet, divofque ligare profundos, [men a
Et triplici duros Manes adamante coercet.
Carmine fepofiti retegunt arcana fururi
Phabades, & tremulæ pallentes ora Sibyllæ ;
Carmiņa sacrificus sollennes pangit ad aras,
Aurea seu fternit motantem cornua taurum ,
Seu cùm fata fagax fumantibus abdita fibris
Consulit, & tepidis Parcam scrutatur in extis.
Nos etiam patrium tunc cum repetemus Olympum, ..
Eternæque moræ ftabunt immobilis ævi,
Ibimus auratis. per cæli templa coronis,

Dulcia suaviloquo sociantes çarmina ple&tro,
Aftra quibus, geminique poli convexa sonabunt..
Spiritus & rapidos qui circinat igneus orbes,
Nunc quoque fydereis inrercinit ipse choreis ''T
Immortale melos, & inenarrabile parmen;
Torrida dum rutilus compefcit fibila ferpens,
Demisloque ferox gladio manfuefcité-Orion;
Stellarum nec sentit onus. Manrufius Atlas.
Carmina regales epulas ornare folebant,
Cum nondum luxus, naftæque, immenfa norage
Nota gulæ, & modico spumabat cơena Lyxo.
Tum de more fedens fefta ad convivia vates
Æfculeå intonsoş redimitus ab arbore crines,
Heroumque a&tus, imitandaque gesta canebaty.
Et chaos, & politi latè fundamina mundi, ,
Reptantesque Deos, & alentes numina glandes,
Et nondum Æfneo- quæfitum fulmen ab-anero.
Denique quid vocis modulamen inane juvabit, .
Verborum fensüfque vacaņs; numerique loquacis
Silvestres decet ifte choros, non Orphea cantus,
Qui tenuit fluvios & quercubus addidit aures
Carmine, non citharâ, fimulachraq; fun&a canendo
Compulit in lacrymas; habet-has à carmine laudes.

Nec tu perge precor facras contemnere Mufas,
Nea vanas inopefque puta, quarum ipfe peritus
Munere, mille fonos numeros-componis ad -

L-apeos, Millibus & vocem modulis varia re canoram Doctus, Arionii meritò fis nominis hæres. Nunc tibi quid mirum, fi me genuisse poëram Contigerit, charo si tam propè fanguine jun&i: Cnngatas artes, ftudiumque affine fequamur? Irlę volens Phoebus fe difpertire duobus, Altera dona mihi, dedit altera dona parenti, Dividuumque Deum genitorque puerque tensmus.. Tu tamen we fimules teneras odiffe cathcenas; Non odiffe reor, neque enim, pater, tre jabebas Quà via-lata patet, quà pronior area lucri, Certaque-condendi fulget spes aurea númmi: Nec rapis ad leges, malè cuftoditaque gentis Jura, nec insulfis damnas clamoribus aures. Sed magis excultam cupiens ditescere mentem, Me procul urbano ftrepitu, feceffibus altis Abductum Aoniæ jucunda per otia ripz Phoebæo lateri comitem finis ire beatum. Oficium chari taceo commune parentis, Me pofcunt-majora, tuo pater optime fumptu. Cùm mihi Romuleze patuid facundia linguæ, Et Latit veneres, & quæ Jovis ora decebant. Grandia magniloquis elata vocabula Graiis, Addere fuafifti quos jactat Gallia flores, Et quam «degeneri novus Italus ore' loquelan Fundit, Barbaricos teftatus voce tumultus, Quæque Palæstinus loquitur myfteria vates. Denique quicquid habet cælum, subjectaque colo Terra parens, terræque & colo interfuus aer, Quicquid & unda tegit, pontique agitabile marmor, Per te noffe licet, per-te, finone libebit. Dimotáque, venit fpectanda scientia nube, Nudaque-conspicuos inclinat ad oscula valtus, Ni fugisse velim, ni sit libáffe moleftum..

I nunc, confer opes quisquis malefanus avitas Auftriaci gazas, Perianaque regna præoptas. Quæ potuit majora pater tribuiffe, vel ipfe ii Jupiter, excepto, donâffet ,ut omnią, coelo?. Non potiora dedit, quamvis & tuta fuissent, Publica qui juveni commisit lumina nato Acque Hyperionios currus, & fræna diei, Et circùm undantem radiatâ luce tiaram.. Ergo ego jam doctæ pars quamlibet ima caterve

« السابقةمتابعة »