صور الصفحة
PDF
النشر الإلكتروني

ALCAIC ODE,

WRITTEN IN THE ALBUM OF THE GRANDE CHAR

TREUSE, IN DAUPHINY, AUGUST, 1741.

Oh Tu, severi Religio loci,
Quocunque gaudes nomine (non leve
Nativa nam certè fluenta

Numen habet, veteresque sylvas;
Præsentiorem et conspicimus Deum
Per invias rupes, fera per juga,
Clivosque præruptos, sonantes

Inter aquas, nemorumque noctem ;
Quàm si repostus sub trabe citrea
Fulgeret auro, et Phidiacâ manu)
Salve vocanti ritè, fesso et

Da placidam juveni quietem.
Quod si invidendis sedibus, et frui
Fortuna sacrâ lege silentii
Vetat volentem, me resorbens

In medios violenta fluctus:
Saltem remoto des, Pater, angulo
Horas senectæ ducere liberas;
Tutumque vulgari tumultu

Surripias, hominumque curis.

ALCAIC ODE,

LUNA HABITABILIS.

N IN THE ALBUM OF THE GRANDE CHARUSE, IN DAUPHINY, AUGUST, 1741.

This

copy of verses was written by desire of t 1737. It has been printed in the “Musæ Et ii. p. 107; but has not there the name of the

u, severi Religio loci,
inque gaudes nomine (non leve
iva nam certè fluenta
umen habet, veteresque sylvas;
ntiorem et conspicimus Deum
rias rupes, fera per juga,
osque præruptos, sonantes
ter aquas, nemorumque noctem;
si repostus sub trabe citrea
et auro, et Phidiacâ manu)
· vocanti ritè, fesso et

placidam juveni quietem.
i invidendis sedibus, et frui
1 sacrâ lege silentii

volentem, me resorbens medios violenta fluctus: emoto des, Pater, angulo nectæ ducere liberas;

!

Dum Nox rorantes, non incomitata per a Urget equos, tacitoque inducit sidera lap Ultima, sed nulli soror inficianda sororun Huc mihi, Musa ; tibi patet alti janua co Astra vides, nec te numeri, nec nomina fa Huc mihi, Diva veni; dulce est per aper Vere frui liquido, campoque errare silent Vere frui dulce est; modo tu dignata pet Sis comes, et mecum gelidâ spatiere sub Scilicèt hos orbes, coeli hæc decora alta pu Noctis opes, nobis tantum lucere; virûm Ostentari oculis, nostræ laquearia terræ, Ingentes scenas, vastique aulæa theatri? Oh! quis me pennis æthræ super ardua s Mirantem, propiusque dabit convexa tues Teque adeo, undè fluens reficit lux mollic Pallidiorque dies, tristes solata tenebras

que vulgari tumultu ripias, hominumque curis.

G

DE

Si
So
T:
E
Р
Ji
T
J

Sac ego, subridens Dea sic ingressa vicissim:
Non pennis opus hìc, supera ut simul illa petamus :
Disce, Puer, potiùs coelo deducere Lunam;
Neu crede ad magicas te invitum accingier artes,
Thessalicosve modos; ipsam descendere Phoeben
Conspicies novus Endymion; seque offeret ultrò
Visa tibi ante oculos, et notâ major imago.

Quin tete admoveas (tumuli super aggere spectas),
Compositum tubulo; simul imum invade canalem
Sic intentâ acie, coeli simul alta patescent
Atria; jamque, ausus Lunaria visere regna,
Ingrediêre solo, et caput inter nubila condes.

Ecce autem! vitri se in vertice sistere Phæben
Cernis, et Oceanum, et crebris Freta consita terris
Panditur ille atram faciem caligine condens
Sublustri; refugitque oculos, fallitque tuentem;
Integram Solis lucem quippè haurit aperto
Fluctu avidus radiorum, et longos imbibit ignes :
Verum his, quæ, maculis variata nitentibus, auro
Caerula discernunt, celso sese insula dorso
Plurima protrudit, prætentaque littora saxis ;
Liberior datur his quoniam natura, minusque
Lumen depascunt liquidum; sed tela diei
Detorquent, retròque docent se vertere flammas.

Hinc longos videas tractus, terrasque jacentes
Ordine candenti, et claros se attollere montes ;
Montes queîs Rhodope assurgat, quibus Ossa nivali
Vertice: tum scopulis infrà pendentibus antra
Nigrescunt clivorum umbrâ, nemorumque tenebris.
Non rores illi, aut desunt sua nubila mundo;
Non frigus gelidum, atque herbis gratissimus imber;
His quoque nota ardet picto Thaumantias arcu,
Os roeum Auroræ, propriique crepuscula cæli.

[graphic]

LUNA HABITABILIS.

subridens Dea sic ingressa vicissim: 3 opus hic, supera ut simul illa petamus: T, potiùs cælo deducere Lunam; ad magicas te invitum accingier artes, ve modos; ipsam descendere Phæben novus Endymion; seque offeret ultri te oculos, et notâ major imago. admoveas (tumuli super aggere spectas), 2 tubulo; simul imum invade canalem acie, cæli simul alta patescent jue, ausus Lunaria visere regna, olo, et caput inter nubila condes. im! vitri se in vertice sistere Phæben ceanum, et crebris Freta consita terris

atram faciem caligine condens efugitque oculos, fallitque tuentem; is lucem quippè haurit aperto

radiorum, et longos imbibit ignes : , maculis variata nitentibus, auro nunt, celso sese insula dorso

adit, prætentaque littora saxis; his quoniam patura, minusque ant liquidum; sed tela diei tròque docent se vertere flammas. videas tractus, terrasque jacentes , et claros se attollere montes ; hodope assurgat, quibus Ossa nitali ppulis infrà pendentibus antra um umbrâ, nemorumque

tenebris I desunt sua nubila mundo; m, atque herbis gratissimus imber; rdet picto Thaumantías arcu, , propriique crepuscula cæli.

[merged small][ocr errors][merged small]

Dum stupet obtutu tacito vetus incola, longèque
Insolitas explorat aves, classemque volantem.

Ut quondam ignotum marmor, camposque natantes
Tranavit Zephyros visens, nova regna, Columbus ;
Litora mirantur circùm, mirantur et undæ
Inclusas acies ferro, turmasque biformes,
Monstraque foeta armis, et non imitabile fulmen.
Fædera mox icta, et gemini commercia mundi,
Agminaque assueto glomerata sub æthere cerno.
Anglia, quæ pelagi jamdudum torquet habenas,
Exercetque frequens ventos, atque imperat undæ ;
Aëris attollet fasces, veteresque triumphos
Huc etiam feret, et victis dominabitur auris.

[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

PART OF

AN HEROIC EPISTLE,

FROM SOPHONISBA TO MASINISSA.

EGREGIUM accipio promissi Munus amoris,

Inque manu mortem, jam fruitura, fero: Atque utinam citius mandasses, luce vel unâ;

Transieram Stygios non inhonesta lacus. Victoris nec passa toros, nova nupta, mariti,

Nec fueram fastus, Roma superba, tuos. Scilicet hæc partem tibi, Masinissa, triumphi

Detractam, hæc pompæ jura minora suæ

« السابقةمتابعة »